Isaias 40

¹consolamini consolamini populus meus dicit Deus vester

²loquimini ad cor Hierusalem et avocate eam quoniam conpleta est malitia eius dimissa est iniquitas illius suscepit de manu Domini duplicia pro omnibus peccatis suis

³vox clamantis in deserto parate viam Domini rectas facite in solitudine semitas Dei nostri

⁴omnis vallis exaltabitur et omnis mons et collis humiliabitur et erunt prava in directa et aspera in vias planas

⁵et revelabitur gloria Domini et videbit omnis caro pariter quod os Domini locutum est

⁶vox dicentis clama et dixi quid clamabo omnis caro faenum et omnis gloria eius quasi flos agri

⁷exsiccatum est faenum et cecidit flos quia spiritus Domini sufflavit in eo vere faenum est populus

⁸exsiccatum est faenum cecidit flos verbum autem Dei nostri stabit in aeternum

⁹super montem excelsum ascende tu quae evangelizas Sion exalta in fortitudine vocem tuam quae evangelizas Hierusalem exalta noli timere dic civitatibus Iudae ecce Deus vester

¹⁰ecce Dominus Deus in fortitudine veniet et brachium eius dominabitur ecce merces eius cum eo et opus illius coram eo

¹¹sicut pastor gregem suum pascet in brachio suo congregabit agnos et in sinu suo levabit fetas ipse portabit

¹²quis mensus est pugillo aquas et caelos palmo ponderavit quis adpendit tribus digitis molem terrae et libravit in pondere montes et colles in statera

¹³quis adiuvit spiritum Domini aut quis consiliarius eius fuit et ostendit illi

¹⁴cum quo iniit consilium et instruxit eum et docuit eum semitam iustitiae et erudivit eum scientiam et viam prudentiae ostendit illi

¹⁵ecce gentes quasi stilla situlae et quasi momentum staterae reputatae sunt ecce insulae quasi pulvis exiguus

¹⁶et Libanus non sufficiet ad succendendum et animalia eius non sufficient ad holocaustum

¹⁷omnes gentes quasi non sint sic sunt coram eo et quasi nihilum et inane reputatae sunt ei

¹⁸cui ergo similem fecistis Deum aut quam imaginem ponetis ei

¹⁹numquid sculptile conflavit faber aut aurifex auro figuravit illud et lamminis argenteis argentarius

²⁰forte lignum et inputribile elegit artifex sapiens quaerit quomodo statuat simulacrum quod non moveatur

²¹numquid non scietis numquid non audietis numquid non adnuntiatum est ab initio vobis numquid non intellexistis fundamenta terrae

²²qui sedet super gyrum terrae et habitatores eius sunt quasi lucustae qui extendit velut nihilum caelos et expandit eos sicut tabernaculum ad inhabitandum

²³qui dat secretorum scrutatores quasi non sint iudices terrae velut inane fecit

²⁴et quidem neque plantatos neque satos neque radicato in terra trunco eorum repente flavit in eos et aruerunt et turbo quasi stipulam auferet eos

²⁵et cui adsimilastis me et adaequastis dicit Sanctus

²⁶levate in excelsum oculos vestros et videte quis creavit haec qui educit in numero militiam eorum et omnes ex nomine vocat prae multitudine fortitudinis et roboris virtutisque eius neque unum reliquum fuit

²⁷quare dicis Iacob et loqueris Israhel abscondita est via mea a Domino et a Deo meo iudicium meum transibit

²⁸numquid nescis aut non audisti Deus sempiternus Dominus qui creavit terminos terrae non deficiet neque laborabit nec est investigatio sapientiae eius

²⁹qui dat lasso virtutem et his qui non sunt fortitudinem et robur multiplicat

³⁰deficient pueri et laborabunt et iuvenes in infirmitate cadent

³¹qui autem sperant in Domino mutabunt fortitudinem adsument pinnas sicut aquilae current et non laborabunt ambulabunt et non deficient

Isaias 40

¹Consolamini, consolamini, popule meus, dicit Deus vester.

²Loquimini ad cor Jerusalem, et advocate eam, quoniam completa est malitia ejus, dimissa est iniquitas illius : suscepit de manu Domini duplicia pro omnibus peccatis suis.

³Vox clamantis in deserto : Parate viam Domini, rectas facite in solitudine semitas Dei nostri.

⁴Omnis vallis exaltabitur, et omnis mons et collis humiliabitur, et erunt prava in directa, et aspera in vias planas :

⁵et revelabitur gloria Domini, et videbit omnis caro pariter quod os Domini locutum est.

⁶Vox dicentis : Clama. Et dixi : Quid clamabo ? Omnis caro fœnum, et omnis gloria ejus quasi flos agri.

⁷Exsiccatum est fœnum, et cecidit flos, quia spiritus Domini sufflavit in eo. Vere fœnum est populus :

⁸exsiccatum est fœnum, et cecidit flos ; verbum autem Domini nostri manet in æternum.

⁹Super montem excelsum ascende, tu qui evangelizas Sion ; exalta in fortitudine vocem tuam, qui evangelizas Jerusalem : exalta, noli timere. Dic civitatibus Juda : Ecce Deus vester :

¹⁰ecce Dominus Deus in fortitudine veniet, et brachium ejus dominabitur : ecce merces ejus cum eo, et opus illius coram illo.

¹¹Sicut pastor gregem suum pascet, in brachio suo congregabit agnos, et in sinu suo levabit ; fœtas ipse portabit.

¹²Quis mensus est pugillo aquas, et cælos palmo ponderavit ? quis appendit tribus digitis molem terræ, et libravit in pondere montes, et colles in statera ?

¹³Quis adjuvit spiritum Domini ? aut quis consiliarius ejus fuit, et ostendit illi ?

¹⁴cum quo iniit consilium, et instruxit eum, et docuit eum semitam justitiæ, et erudivit eum scientiam, et viam prudentiæ ostendit illi ?

¹⁵Ecce gentes quasi stilla situlæ, et quasi momentum stateræ reputatæ sunt ; ecce insulæ quasi pulvis exiguus.

¹⁶Et Libanus non sufficiet ad succendendum, et animalia ejus non sufficient ad holocaustum.

¹⁷Omnes gentes quasi non sint, sic sunt coram eo, et quasi nihilum et inane reputatæ sunt ei.

¹⁸Cui ergo similem fecisti Deum ? aut quam imaginem ponetis ei ?

¹⁹Numquid sculptile conflavit faber ? aut aurifex auro figuravit illud, et laminis argenteis argentarius ?

²⁰Forte lignum et imputribile elegit ; artifex sapiens quærit quomodo statuat simulacrum, quod non moveatur.

²¹Numquid non scitis ? numquid non audistis ? numquid non annuntiatum est vobis ab initio ? numquid non intellexistis fundamenta terræ ?

²²Qui sedet super gyrum terræ, et habitatores ejus sunt quasi locustæ ; qui extendit velut nihilum cælos, et expandit eos sicut tabernaculum ad inhabitandum ;

²³qui dat secretorum scrutatores quasi non sint, judices terræ velut inane fecit.

²⁴Et quidem neque plantatus, neque satus, neque radicatus in terra truncus eorum ; repente flavit in eos, et aruerunt, et turbo quasi stipulam auferet eos.

²⁵Et cui assimilastis me, et adæquastis ? dicit Sanctus.

²⁶Levate in excelsum oculos vestros, et videte quis creavit hæc : qui educit in numero militiam eorum, et omnes ex nomine vocat ; præ multitudine fortitudinis et roboris, virtutisque ejus, neque unum reliquum fuit.

²⁷Quare dicis, Jacob, et loqueris, Israël : Abscondita est via mea a Domino, et a Deo meo judicium meum transivit ?

²⁸Numquid nescis, aut non audisti ? Deus sempiternus Dominus, qui creavit terminos terræ : non deficiet, neque laborabit, nec est investigatio sapientiæ ejus.

²⁹Qui dat lasso virtutem, et his qui non sunt, fortitudinem et robur multiplicat.

³⁰Deficient pueri, et laborabunt, et juvenes in infirmitate cadent ;

³¹qui autem sperant in Domino mutabunt fortitudinem, assument pennas sicut aquilæ : current et non laborabunt, ambulabunt et non deficient.