Isaias 38

¹in diebus illis aegrotavit Ezechias usque ad mortem et introivit ad eum Isaias filius Amos propheta et dixit ei haec dicit Dominus dispone domui tuae quia morieris tu et non vives

²et convertit Ezechias faciem suam ad parietem et oravit ad Dominum

³et dixit obsecro Domine memento quaeso quomodo ambulaverim coram te in veritate et in corde perfecto et quod bonum est in oculis tuis fecerim et flevit Ezechias fletu magno

⁴et factum est verbum Domini ad Isaiam dicens

⁵vade et dic Ezechiae haec dicit Dominus Deus David patris tui audivi orationem tuam vidi lacrimam tuam ecce ego adiciam super dies tuos quindecim annos

⁶et de manu regis Assyriorum eruam te et civitatem istam et protegam eam

⁷hoc autem tibi erit signum a Domino quia faciet Dominus verbum hoc quod locutus est

⁸ecce ego reverti faciam umbram linearum per quas descenderat in horologio Ahaz in sole retrorsum decem lineis et reversus est sol decem lineis per gradus quos descenderat

⁹scriptura Ezechiae regis Iuda cum aegrotasset et convaluisset de infirmitate sua

¹⁰ego dixi in dimidio dierum meorum vadam ad portas inferi quaesivi residuum annorum meorum

¹¹dixi non videbo Dominum Dominum in terra viventium non aspiciam hominem ultra et habitatorem quievit

¹²generatio mea ablata est et convoluta est a me quasi tabernaculum pastorum praecisa est velut a texente vita mea dum adhuc ordirer succidit me de mane usque ad vesperam finies me

¹³sperabam usque ad mane quasi leo sic contrivit omnia ossa mea de mane usque ad vesperam finies me

¹⁴sicut pullus hirundinis sic clamabo meditabor ut columba adtenuati sunt oculi mei suspicientes in excelsum Domine vim patior sponde pro me

¹⁵quid dicam aut quid respondebit mihi cum ipse fecerit recogitabo omnes annos meos in amaritudine animae meae

¹⁶Domine sic vivitur et in talibus vita spiritus mei corripies me et vivificabis me

¹⁷ecce in pace amaritudo mea amarissima tu autem eruisti animam meam ut non periret proiecisti post tergum tuum omnia peccata mea

¹⁸quia non infernus confitebitur tibi neque mors laudabit te non expectabunt qui descendunt in lacum veritatem tuam

¹⁹vivens vivens ipse confitebitur tibi sicut et ego hodie pater filiis notam faciet veritatem tuam

²⁰Domine salvum me fac et psalmos nostros cantabimus cunctis diebus vitae nostrae in domo Domini

²¹et iussit Isaias ut tollerent massam de ficis et cataplasmarent super vulnus et sanaretur

²²et dixit Ezechias quod erit signum quia ascendam in domo Domini

Isaias 38

¹In diebus illis ægrotavit Ezechias usque ad mortem ; et introivit ad eum Isaias, filius Amos, propheta, et dixit ei : Hæc dicit Dominus : Dispone domui tuæ, quia morieris tu, et non vives.

²Et convertit Ezechias faciem suam ad parietem, et oravit ad Dominum,

³et dixit : Obsecro, Domine, memento, quæso, quomodo ambulaverim coram te in veritate et in corde perfecto, et quod bonum est in oculis tuis fecerim. Et flevit Ezechias fletu magno.

⁴Et factum est verbum Domini ad Isaiam, dicens :

⁵Vade, et dic Ezechiæ : Hæc dicit Dominus Deus David patris tui : Audivi orationem tuam, et vidi lacrimas tuas ; ecce ego adjiciam super dies tuos quindecim annos,

⁶et de manu regis Assyriorum eruam te, et civitatem istam, et protegam eam.

⁷Hoc autem tibi erit signum a Domino, quia faciet Dominus verbum hoc quod locutus est :

⁸ecce ego reverti faciam umbram linearum per quas descenderat in horologio Achaz in sole, retrorsum decem lineis. Et reversus est sol decem lineis per gradus quos descenderat.

⁹Scriptura Ezechiæ, regis Juda, cum ægrotasset et convaluisset de infirmitate sua.

¹⁰Ego dixi in dimidio dierum meorum : Vadam ad portas inferi ; quæsivi residuum annorum meorum.

¹¹Dixi : Non videbo Dominum Deum in terra viventium ; non aspiciam hominem ultra, et habitatorem quietis.

¹²Generatio mea ablata est, et convoluta est a me, quasi tabernaculum pastorum. Præcisa est velut a texente vita mea ; dum adhuc ordirer, succidit me : de mane usque ad vesperam finies me.

¹³Sperabam usque ad mane ; quasi leo, sic contrivit omnia ossa mea : de mane usque ad vesperam finies me.

¹⁴Sicut pullus hirundinis, sic clamabo ; meditabor ut columba. Attenuati sunt oculi mei, suspicientes in excelsum. Domine, vim patior : responde pro me.

¹⁵Quid dicam, aut quid respondebit mihi, cum ipse fecerit ? Recogitabo tibi omnes annos meos in amaritudine animæ meæ.

¹⁶Domine, si sic vivitur, et in talibus vita spiritus mei, corripies me, et vivificabis me.

¹⁷Ecce in pace amaritudo mea amarissima. Tu autem eruisti animam meam ut non periret ; projecisti post tergum tuum omnia peccata mea.

¹⁸Quia non infernus confitebitur tibi, neque mors laudabit te : non exspectabunt qui descendunt in lacum veritatem tuam.

¹⁹Vivens, vivens ipse confitebitur tibi, sicut et ego hodie ; pater filiis notam faciet veritatem tuam.

²⁰Domine, salvum me fac ! et psalmos nostros cantabimus cunctis diebus vitæ nostræ in domo Domini.

²¹Et jussit Isaias ut tollerent massam de ficis, et cataplasmarent super vulnus, et sanaretur.

²²Et dixit Ezechias : Quod erit signum quia ascendam in domum Domini ?