Isaias 26

¹in die illa cantabitur canticum istud in terra Iuda urbs fortitudinis nostrae salvator ponetur in ea murus et antemurale

²aperite portas et ingrediatur gens iusta custodiens veritatem

³vetus error abiit servabis pacem pacem quia in te speravimus

⁴sperastis in Domino in saeculis aeternis in Domino Deo forti in perpetuum

⁵quia incurvabit habitantes in excelso civitatem sublimem humiliabit humiliabit eam usque ad terram detrahet eam usque ad pulverem

⁶conculcabit eam pes pedes pauperis gressus egenorum

⁷semita iusti recta est rectus callis iusti ad ambulandum

⁸et in semita iudiciorum tuorum Domine sustinuimus te nomen tuum et memoriale tuum in desiderio animae

⁹anima mea desideravit te in nocte sed et spiritu meo in praecordiis meis de mane vigilabo ad te cum feceris iudicia tua in terra iustitiam discent habitatores orbis

¹⁰misereamur impio et non discet iustitiam in terra sanctorum inique gessit et non videbit gloriam Domini

¹¹Domine exaltetur manus tua et non videant videant et confundantur zelantes populi et ignis hostes tuos devoret

¹²Domine dabis pacem nobis omnia enim opera nostra operatus es nobis

¹³Domine Deus noster possederunt nos domini absque te tantum in te recordemur nominis tui

¹⁴morientes non vivant gigantes non resurgant propterea visitasti et contrivisti eos et perdidisti omnem memoriam eorum

¹⁵indulsisti genti Domine indulsisti genti numquid glorificatus es elongasti omnes terminos terrae

¹⁶Domine in angustia requisierunt te in tribulatione murmuris doctrina tua eis

¹⁷sicut quae concipit cum adpropinquaverit ad partum dolens clamat in doloribus suis sic facti sumus a facie tua Domine

¹⁸concepimus et quasi parturivimus et peperimus spiritum salutes non fecimus in terra ideo non ceciderunt habitatores terrae

¹⁹vivent mortui tui interfecti mei resurgent expergiscimini et laudate qui habitatis in pulvere quia ros lucis ros tuus et terram gigantum detrahes in ruinam

²⁰vade populus meus intra in cubicula tua claude ostia tua super te abscondere modicum ad momentum donec pertranseat indignatio

²¹ecce enim Dominus egreditur de loco suo ut visitet iniquitatem habitatoris terrae contra eum et revelabit terra sanguinem suum et non operiet ultra interfectos suos

Isaias 26

¹In die illa cantabitur canticum istud in terra Juda : Urbs fortitudinis nostræ Sion ; salvator ponetur in ea murus et antemurale.

²Aperite portas, et ingrediatur gens justa, custodiens veritatem.

³Vetus error abiit : servabis pacem ; pacem, quia in te speravimus.

⁴Sperastis in Domino in sæculis æternis ; in Domino Deo forti in perpetuum.

⁵Quia incurvabit habitantes in excelso ; civitatem sublimem humiliabit : humiliabit eam usque ad terram, detrahet eam usque ad pulverem.

⁶Conculcabit eam pes, pedes pauperis, gressus egenorum.

⁷Semita justi recta est, rectus callis justi ad ambulandum.

⁸Et in semita judiciorum tuorum, Domine, sustinuimus te : nomen tuum et memoriale tuum in desiderio animæ.

⁹Anima mea desideravit te in nocte, sed et spiritu meo in præcordiis meis de mane vigilabo ad te. Cum feceris judicia tua in terra, justitiam discent habitatores orbis.

¹⁰Misereamur impio, et non discet justitiam ; in terra sanctorum iniqua gessit, et non videbit gloriam Domini.

¹¹Domine, exaltetur manus tua, et non videant ; videant, et confundantur zelantes populi ; et ignis hostes tuos devoret.

¹²Domine, dabis pacem nobis : omnia enim opera nostra operatus es nobis.

¹³Domine Deus noster, possederunt nos domini absque te ; tantum in te recordemur nominis tui.

¹⁴Morientes non vivant, gigantes non resurgant : propterea visitasti et contrivisti eos, et perdidisti omnem memoriam eorum.

¹⁵Indulsisti genti, Domine, indulsisti genti, numquid glorificatus es ? elongasti omnes terminos terræ.

¹⁶Domine, in angustia requisierunt te, in tribulatione murmuris doctrina tua eis.

¹⁷Sicut quæ concipit, cum appropinquaverit ad partum, dolens clamat in doloribus suis, sic facti sumus a facie tua, Domine.

¹⁸Concepimus, et quasi parturivimus, et peperimus spiritum. Salutes non fecimus in terra ; ideo non ceciderunt habitatores terræ.

¹⁹Vivent mortui tui, interfecti mei resurgent. Expergiscimini, et laudate, qui habitatis in pulvere, quia ros lucis ros tuus, et terram gigantum detrahes in ruinam.

²⁰Vade, populus meus, intra in cubicula tua ; claude ostia tua super te, abscondere modicum ad momentum, donec pertranseat indignatio.

²¹Ecce enim Dominus egredietur de loco suo, ut visitet iniquitatem habitatoris terræ contra eum ; et revelabit terra sanguinem suum, et non operiet ultra interfectos suos.