I Samuel 18

¹et factum est cum conplesset loqui ad Saul anima Ionathan conligata est animae David et dilexit eum Ionathan quasi animam suam

²tulitque eum Saul in die illa et non concessit ei ut reverteretur in domum patris sui

³inierunt autem Ionathan et David foedus diligebat enim eum quasi animam suam

⁴nam expoliavit se Ionathan tunicam qua erat vestitus et dedit eam David et reliqua vestimenta sua usque ad gladium et arcum suum et usque ad balteum

⁵egrediebatur quoque David ad omnia quaecumque misisset eum Saul et prudenter se agebat posuitque eum Saul super viros belli et acceptus erat in oculis universi populi maximeque in conspectu famulorum Saul

⁶porro cum reverteretur percusso Philistheo David egressae sunt mulieres de universis urbibus Israhel cantantes chorosque ducentes in occursum Saul regis in tympanis laetitiae et in sistris

⁷et praecinebant mulieres ludentes atque dicentes percussit Saul mille et David decem milia

⁸iratus est autem Saul nimis et displicuit in oculis eius iste sermo dixitque dederunt David decem milia et mihi dederunt mille quid ei superest nisi solum regnum

⁹non rectis ergo oculis Saul aspiciebat David ex die illa et deinceps

¹⁰post diem autem alteram invasit spiritus Dei malus Saul et prophetabat in medio domus suae David autem psallebat manu sua sicut per singulos dies tenebatque Saul lanceam

¹¹et misit eam putans quod configere posset David cum pariete et declinavit David a facie eius secundo

¹²et timuit Saul David eo quod esset Dominus cum eo et a se recessisset

¹³amovit ergo eum Saul a se et fecit eum tribunum super mille viros et egrediebatur et intrabat in conspectu populi

¹⁴in omnibus quoque viis suis David prudenter agebat et Dominus erat cum eo

¹⁵vidit itaque Saul quod prudens esset nimis et coepit cavere eum

¹⁶omnis autem Israhel et Iuda diligebat David ipse enim egrediebatur et ingrediebatur ante eos

¹⁷dixit autem Saul ad David ecce filia mea maior Merob ipsam dabo tibi uxorem tantummodo esto vir fortis et proeliare bella Domini Saul autem reputabat dicens non sit manus mea in eo sed sit super illum manus Philisthinorum

¹⁸ait autem David ad Saul quis ego sum aut quae est vita mea aut cognatio patris mei in Israhel ut fiam gener regis

¹⁹factum est autem tempus cum deberet dari Merob filia Saul David data est Hadrihel Molathitae uxor

²⁰dilexit autem Michol filia Saul altera David et nuntiatum est Saul et placuit ei

²¹dixitque Saul dabo eam illi ut fiat ei in scandalum et sit super eum manus Philisthinorum dixit ergo Saul ad David in duabus rebus gener meus eris hodie

²²et mandavit Saul servis suis loquimini ad David clam me dicentes ecce places regi et omnes servi eius diligunt te nunc ergo esto gener regis

²³et locuti sunt servi Saul in auribus David omnia verba haec et ait David num parum vobis videtur generum esse regis ego autem sum vir pauper et tenuis

²⁴et renuntiaverunt servi Saul dicentes huiuscemodi verba locutus est David

²⁵dixit autem Saul sic loquimini ad David non habet necesse rex sponsalia nisi tantum centum praeputia Philisthinorum ut fiat ultio de inimicis regis porro Saul cogitabat tradere David in manibus Philisthinorum

²⁶cumque renuntiassent servi eius David verba quae diximus placuit sermo in oculis David ut fieret gener regis

²⁷et post dies paucos surgens David abiit cum viris qui sub eo erant et percussis Philisthim ducentis viris adtulit praeputia eorum et adnumeravit ea regi ut esset gener eius dedit itaque ei Saul Michol filiam suam uxorem

²⁸et vidit Saul et intellexit quia Dominus esset cum David Michol autem filia Saul diligebat eum

²⁹et Saul magis coepit timere David factusque est Saul inimicus David cunctis diebus

³⁰et egressi sunt principes Philisthinorum a principio autem egressionis eorum prudentius se gerebat David quam omnes servi Saul et celebre factum est nomen eius nimis

I Samuel 18

¹Et factum est cum complesset loqui ad Saul, anima Jonathæ conglutinata est animæ David, et dilexit eum Jonathas quasi animam suam.

²Tulitque eum Saul in die illa, et non concessit ei ut reverteretur in domum patris sui.

³Inierunt autem David et Jonathas fœdus : diligebat enim eum quasi animam suam.

⁴Nam expoliavit se Jonathas tunica qua erat indutus, et dedit eam David, et reliqua vestimenta sua, usque ad gladium et arcum suum, et usque ad balteum.

⁵Egrediebatur quoque David ad omnia quæcumque misisset eum Saul, et prudenter se agebat : posuitque eum Saul super viros belli, et acceptus erat in oculis universi populi, maximeque in conspectu famulorum Saul.

⁶Porro cum reverteretur percusso Philisthæo David, egressæ sunt mulieres de universis urbibus Israël, cantantes, chorosque ducentes in occursum Saul regis, in tympanis lætitiæ, et in sistris.

⁷Et præcinebant mulieres, ludentes, atque dicentes : Percussit Saul mille, et David decem millia.

⁸Iratus est autem Saul nimis, et displicuit in oculis ejus sermo iste : dixitque : Dederunt David decem millia, et mihi mille dederunt : quid ei superest, nisi solum regnum ?

⁹Non rectis ergo oculis Saul aspiciebat David a die illa et deinceps.

¹⁰Post diem autem alteram, invasit spiritus Dei malus Saul, et prophetabat in medio domus suæ : David autem psallebat manu sua, sicut per singulos dies. Tenebatque Saul lanceam,

¹¹et misit eam, putans quod configere posset David cum pariete : et declinavit David a facie ejus secundo.

¹²Et timuit Saul David, eo quod Dominus esset cum eo, et a se recessisset.

¹³Amovit ergo eum Saul a se, et fecit eum tribunum super mille viros : et egrediebatur, et intrabat in conspectu populi.

¹⁴In omnibus quoque viis suis David prudenter agebat, et Dominus erat cum eo.

¹⁵Vidit itaque Saul quod prudens esset nimis, et cœpit cavere eum.

¹⁶Omnis autem Israël et Juda diligebat David : ipse enim ingrediebatur et egrediebatur ante eos.

¹⁷Dixitque Saul ad David : Ecce filia mea major Merob : ipsam dabo tibi uxorem : tantummodo esto vir fortis, et præliare bella Domini. Saul autem reputabat, dicens : Non sit manus mea in eum, sed sit super eum manus Philisthinorum.

¹⁸Ait autem David ad Saul : Quis ego sum, aut quæ est vita mea, aut cognatio patris mei in Israël, ut fiam gener regis ?

¹⁹Factum est autem tempus cum deberet dari Merob filia Saul David, data est Hadrieli Molathitæ uxor.

²⁰Dilexit autem David Michol filia Saul altera. Et nuntiatum est Saul, et placuit ei.

²¹Dixitque Saul : Dabo eam illi, ut fiat ei in scandalum, et sit super eum manus Philisthinorum. Dixitque Saul ad David : In duabus rebus gener meus eris hodie.

²²Et mandavit Saul servis suis : Loquimini ad David clam me, dicentes : Ecce places regi, et omnes servi ejus diligunt te : nunc ergo esto gener regis.

²³Et locuti sunt servi Saul in auribus David omnia verba hæc. Et ait David : Num parum videtur vobis, generum esse regis ? ego autem sum vir pauper et tenuis.

²⁴Et renuntiaverunt servi Saul dicentes : Hujuscemodi verba locutus est David.

²⁵Dixit autem Saul : Sic loquimini ad David : Non habet rex sponsalia necesse, nisi tantum centum præputia Philisthinorum, ut fiat ultio de inimicis regis. Porro Saul cogitabat tradere David in manus Philisthinorum.

²⁶Cumque renuntiassent servi ejus David verba quæ dixerat Saul, placuit sermo in oculis David, ut fieret gener regis.

²⁷Et post paucos dies surgens David, abiit cum viris qui sub eo erant. Et percussit ex Philisthiim ducentos viros, et attulit eorum præputia et annumeravit ea regi, ut esset gener ejus. Dedit itaque Saul ei Michol filiam suam uxorem.

²⁸Et vidit Saul, et intellexit quod Dominus esset cum David. Michol autem filia Saul diligebat eum.

²⁹Et Saul magis cœpit timere David : factusque est Saul inimicus David cunctis diebus.

³⁰Et egressi sunt principes Philisthinorum. A principio autem egressionis eorum, prudentius se gerebat David quam omnes servi Saul, et celebre factum est nomen ejus nimis.