Ezechiel 11

¹et elevavit me spiritus et introduxit me ad portam domus Domini orientalem quae respicit solis ortum et ecce in introitu portae viginti quinque viri et vidi in medio eorum Hiezoniam filium Azur et Pheltiam filium Banaiae principes populi

²dixitque ad me fili hominis hii viri qui cogitant iniquitatem et tractant consilium pessimum in urbe ista

³dicentes nonne dudum aedificatae sunt domus haec est lebes nos autem carnes

⁴idcirco vaticinare de eis vaticinare fili hominis

⁵et inruit in me spiritus Domini et dixit ad me loquere haec dicit Dominus sic locuti estis domus Israhel et cogitationes cordis vestri ego novi

⁶plurimos occidistis in urbe hac et implestis vias eius interfectis

⁷propterea haec dicit Dominus Deus interfecti vestri quos posuistis in medio eius hii sunt carnes et haec est lebes et educam vos de medio eius

⁸gladium metuistis et gladium inducam super vos ait Dominus Deus

⁹et eiciam vos de medio eius daboque vos in manu hostium et faciam in vobis iudicia

¹⁰gladio cadetis in finibus Israhel iudicabo vos et scietis quia ego Dominus

¹¹haec non erit vobis in lebetem et vos non eritis in medio eius in carnes in finibus Israhel iudicabo vos

¹²et scietis quia ego Dominus qui in praeceptis meis non ambulastis et iudicia mea non fecistis sed iuxta iudicia gentium quae in circuitu vestro sunt estis operati

¹³et factum est cum prophetarem Pheltias filius Banaiae mortuus est et cecidi in faciem meam clamans voce magna et dixi heu heu heu Domine Deus consummationem tu facis reliquiarum Israhel

¹⁴et factum est verbum Domini ad me dicens

¹⁵fili hominis fratres tui fratres tui viri propinqui tui et omnis domus Israhel universi quibus dixerunt habitatores Hierusalem longe recedite a Domino nobis data est terra in possessionem

¹⁶propterea haec dicit Dominus Deus quia longe feci eos in gentibus et quia dispersi eos in terris ero eis in sanctificationem modicam in terris ad quas venerunt

¹⁷propterea loquere haec dicit Dominus Deus congregabo vos de populis et adunabo de terris in quibus dispersi estis daboque vobis humum Israhel

¹⁸et ingredientur illuc et auferent omnes offensiones cunctasque abominationes eius de illa

¹⁹et dabo eis cor unum et spiritum novum tribuam in visceribus eorum et auferam cor lapideum de carne eorum et dabo eis cor carneum

²⁰ut in praeceptis meis ambulent et iudicia mea custodiant faciantque ea et sint mihi in populum et ego sim eis in Deum

²¹quorum cor post offendicula et abominationes suas ambulat horum viam in capite suo ponam dicit Dominus Deus

²²et elevaverunt cherubin alas suas et rotae cum eis et gloria Dei Israhel erat super ea

²³et ascendit gloria Domini de medio civitatis stetitque super montem qui est ad orientem urbis

²⁴et spiritus levavit me adduxitque in Chaldeam ad transmigrationem in visione in spiritu Dei et sublata est a me visio quam videram

²⁵et locutus sum ad transmigrationem omnia verba Domini quae ostenderat mihi

Ezechiel 11

¹Et elevavit me spiritus, et introduxit me ad portam domus Domini orientalem, quæ respicit ad solis ortum : et ecce in introitu portæ viginti quinque viri : et vidi in medio eorum Jezoniam filium Azur, et Pheltiam filium Banaiæ, principes populi.

²Dixitque ad me : Fili hominis, hi sunt viri qui cogitant iniquitatem, et tractant consilium pessimum in urbe ista,

³dicentes : Nonne dudum ædificatæ sunt domus ? hæc est lebes, nos autem carnes.

⁴Idcirco vaticinare de eis, vaticinare, fili hominis.

⁵Et irruit in me spiritus Domini, et dixit ad me : Loquere : Hæc dicit Dominus : Sic locuti estis, domus Israël, et cogitationes cordis vestri ego novi.

⁶Plurimos occidistis in urbe hac, et implestis vias ejus interfectis.

⁷Propterea hæc dicit Dominus Deus : Interfecti vestri, quos posuistis in medio ejus, hi sunt carnes, et hæc est lebes : et educam vos de medio ejus.

⁸Gladium metuistis, et gladium inducam super vos, ait Dominus Deus.

⁹Et ejiciam vos de medio ejus, daboque vos in manu hostium, et faciam in vobis judicia.

¹⁰Gladio cadetis : in finibus Israël judicabo vos, et scietis quia ego Dominus.

¹¹Hæc non erit vobis in lebetem, et vos non eritis in medio ejus in carnes : in finibus Israël judicabo vos,

¹²et scietis quia ego Dominus : quia in præceptis meis non ambulastis, et judicia mea non fecistis, sed juxta judicia gentium quæ in circuitu vestro sunt estis operati.

¹³Et factum est cum prophetarem, Pheltias filius Banaiæ mortuus est : et cecidi in faciem meam clamans voce magna, et dixi : Heu ! heu ! heu ! Domine Deus, consummationem tu facis reliquiarum Israël ?

¹⁴Et factum est verbum Domini ad me, dicens :

¹⁵Fili hominis, fratres tui, fratres tui, viri propinqui tui, et omnis domus Israël, universi quibus dixerunt habitatores Jerusalem : Longe recedite a Domino : nobis data est terra in possessionem.

¹⁶Propterea hæc dicit Dominus Deus : Quia longe feci eos in gentibus, et quia dispersi eos in terris : ero eis in sanctificationem modicam in terris ad quas venerunt.

¹⁷Propterea loquere : Hæc dicit Dominus Deus : Congregabo vos de populis, et adunabo de terris in quibus dispersi estis, daboque vobis humum Israël.

¹⁸Et ingredientur illuc, et auferent omnes offensiones, cunctasque abominationes ejus de illa.

¹⁹Et dabo eis cor unum, et spiritum novum tribuam in visceribus eorum : et auferam cor lapideum de carne eorum, et dabo eis cor carneum,

²⁰ut in præceptis meis ambulent, et judicia mea custodiant, faciantque ea, et sint mihi in populum, et ego sim eis in Deum.

²¹Quorum cor post offendicula et abominationes suas ambulat, horum viam in capite suo ponam, dicit Dominus Deus.

²²Et elevaverunt cherubim alas suas, et rotæ cum eis, et gloria Dei Israël erat super ea :

²³et ascendit gloria Domini de medio civitatis, stetitque super montem qui est ad orientem urbis.

²⁴Et spiritus levavit me, adduxitque in Chaldæam ad transmigrationem, in visione, in spiritu Dei : et sublata est a me visio quam videram.

²⁵Et locutus sum ad transmigrationem omnia verba Domini quæ ostenderat mihi.