Canticum Canticorum 8

¹quis mihi det te fratrem meum sugentem ubera matris meae ut inveniam te foris et deosculer et iam me nemo despiciat

²adprehendam te et ducam in domum matris meae ibi me docebis et dabo tibi poculum ex vino condito et mustum malorum granatorum meorum

³leva eius sub capite meo et dextera illius amplexabitur me

⁴adiuro vos filiae Hierusalem ne suscitetis et evigilare faciatis dilectam donec ipsa velit

⁵quae est ista quae ascendit de deserto deliciis affluens et nixa super dilectum suum sub arbore malo suscitavi te ibi corrupta est mater tua ibi violata est genetrix tua

⁶pone me ut signaculum super cor tuum ut signaculum super brachium tuum quia fortis est ut mors dilectio dura sicut inferus aemulatio lampades eius lampades ignis atque flammarum

⁷aquae multae non poterunt extinguere caritatem nec flumina obruent illam si dederit homo omnem substantiam domus suae pro dilectione quasi nihil despicient eum

⁸soror nostra parva et ubera non habet quid faciemus sorori nostrae in die quando adloquenda est

⁹si murus est aedificemus super eum propugnacula argentea si ostium est conpingamus illud tabulis cedrinis

¹⁰ego murus et ubera mea sicut turris ex quo facta sum coram eo quasi pacem repperiens

¹¹vinea fuit Pacifico in ea quae habet populos tradidit eam custodibus vir adfert pro fructu eius mille argenteos

¹²vinea mea coram me est mille tui Pacifice et ducenti his qui custodiunt fructus eius

¹³quae habitas in hortis amici auscultant fac me audire vocem tuam

¹⁴fuge dilecte mi et adsimilare capreae hinuloque cervorum super montes aromatum

Canticum Canticorum 8

¹Quis mihi det te fratrem meum, sugentem ubera matris meæ, ut inveniam te foris, et deosculer te, et jam me nemo despiciat ?

²Apprehendam te, et ducam in domum matris meæ : ibi me docebis, et dabo tibi poculum ex vino condito, et mustum malorum granatorum meorum.

³Læva ejus sub capite meo, et dextera illius amplexabitur me.

⁴Adjuro vos, filiæ Jerusalem, ne suscitetis, neque evigilare faciatis dilectam, donec ipsa velit.

⁵Quæ est ista quæ ascendit de deserto, deliciis affluens, innixa super dilectum suum ? Sub arbore malo suscitavi te ; ibi corrupta est mater tua, ibi violata est genitrix tua.

⁶Pone me ut signaculum super cor tuum, ut signaculum super brachium tuum, quia fortis est ut mors dilectio, dura sicut infernus æmulatio : lampades ejus lampades ignis atque flammarum.

⁷Aquæ multæ non potuerunt extinguere caritatem, nec flumina obruent illam. Si dederit homo omnem substantiam domus suæ pro dilectione, quasi nihil despiciet eam.

⁸Soror nostra parva, et ubera non habet ; quid faciemus sorori nostræ in die quando alloquenda est ?

⁹Si murus est, ædificemus super eum propugnacula argentea ; si ostium est, compingamus illud tabulis cedrinis.

¹⁰Ego murus, et ubera mea sicut turris, ex quo facta sum coram eo, quasi pacem reperiens.

¹¹Vinea fuit pacifico in ea quæ habet populos : tradidit eam custodibus ; vir affert pro fructu ejus mille argenteos.

¹²Vinea mea coram me est. Mille tui pacifici, et ducenti his qui custodiunt fructus ejus.

¹³Quæ habitas in hortis, amici auscultant ; fac me audire vocem tuam.

¹⁴Fuge, dilecte mi, et assimilare capreæ, hinnuloque cervorum super montes aromatum.