Amos 8

¹haec ostendit mihi Dominus Deus et ecce uncinus pomorum

²et dixit quid tu vides Amos et dixi uncinum pomorum et dixit Dominus ad me venit finis super populum meum Israhel non adiciam ultra ut pertranseam eum

³et stridebunt cardines templi in die illa dicit Dominus Deus multi morientur in omni loco proicietur silentium

⁴audite hoc qui conteritis pauperem et deficere facitis egenos terrae

⁵dicentes quando transibit mensis et venundabimus merces et sabbatum et aperiemus frumentum ut inminuamus mensuram et augeamus siclum et subponamus stateras dolosas

⁶ut possideamus in argento egenos et pauperes pro calciamentis et quisquilias frumenti vendamus

⁷iuravit Dominus in superbia Iacob si oblitus fuero usque ad finem omnia opera eorum

⁸numquid super isto non commovebitur terra et lugebit omnis habitator eius et ascendet quasi fluvius universus et eicietur et defluet quasi rivus Aegypti

⁹et erit in die illa dicit Dominus occidet sol meridie et tenebrescere faciam terram in die luminis

¹⁰et convertam festivitates vestras in luctum et omnia cantica vestra in planctum et inducam super omne dorsum vestrum saccum et super omne caput calvitium et ponam eam quasi luctum unigeniti et novissima eius quasi diem amarum

¹¹ecce dies veniunt dicit Dominus et mittam famem in terram non famem panis neque sitim aquae sed audiendi verbum Domini

¹²et commovebuntur a mari usque ad mare et ab aquilone usque ad orientem circumibunt quaerentes verbum Domini et non invenient

¹³in die illa deficient virgines pulchrae et adulescentes in siti

¹⁴qui iurant in delicto Samariae et dicunt vivit deus tuus Dan et vivit via Bersabee et cadent et non resurgent ultra

Amos 8

¹Hæc ostendit mihi Dominus Deus : et ecce uncinus pomorum.

²Et dixit : Quid tu vides, Amos ? Et dixi : Uncinum pomorum. Et dixit Dominus ad me : Venit finis super populum meum Israël ; non adjiciam ultra ut pertranseam eum.

³Et stridebunt cardines templi in die illa, dicit Dominus Deus : multi morientur ; in omni loco projicietur silentium.

⁴Audite hoc, qui conteritis pauperem, et deficere facitis egenos terræ,

⁵dicentes : Quando transibit mensis, et venundabimus merces ? et sabbatum, et aperiemus frumentum, ut imminuamus mensuram, et augeamus siclum, et supponamus stateras dolosas,

⁶ut possideamus in argento egenos et pauperes pro calceamentis, et quisquilias frumenti vendamus ?

⁷Juravit Dominus in superbiam Jacob : Si oblitus fuero usque ad finem omnia opera eorum.

⁸Numquid super isto non commovebitur terra, et lugebit omnis habitator ejus, et ascendet quasi fluvius universus, et ejicicetur, et defluet, quasi rivus Ægypti ?

⁹Et erit in die illa, dicit Dominus Deus : occidet sol in meridie, et tenebrescere faciam terram in die luminis :

¹⁰et convertam festivitates vestras in luctum, et omnia cantica vestra in planctum, et inducam super omne dorsum vestrum saccum, et super omne caput calvitium : et ponam eam quasi luctum unigeniti, et novissima ejus quasi diem amarum.

¹¹Ecce dies veniunt, dicet Dominus, et mittam famem in terram : non famem panis, neque sitim aquæ, sed audiendi verbum Domini.

¹²Et commovebuntur a mari usque ad mare, et ab aquilone usque ad orientem : circuibunt quærentes verbum Domini, et non invenient.

¹³In die illa deficient virgines pulchræ et adolescentes in siti,

¹⁴qui jurant in delicto Samariæ, et dicunt : Vivit Deus tuus, Dan, et vivit via Bersabee ; et cadent, et non resurgent ultra.