Actus Apostolorum 2

¹et cum conplerentur dies pentecostes erant omnes pariter in eodem loco

²et factus est repente de caelo sonus tamquam advenientis spiritus vehementis et replevit totam domum ubi erant sedentes

³et apparuerunt illis dispertitae linguae tamquam ignis seditque supra singulos eorum

⁴et repleti sunt omnes Spiritu Sancto et coeperunt loqui aliis linguis prout Spiritus Sanctus dabat eloqui illis

⁵erant autem in Hierusalem habitantes Iudaei viri religiosi ex omni natione quae sub caelo sunt

⁶facta autem hac voce convenit multitudo et mente confusa est quoniam audiebat unusquisque lingua sua illos loquentes

⁷stupebant autem omnes et mirabantur dicentes nonne omnes ecce isti qui loquuntur Galilaei sunt

⁸et quomodo nos audivimus unusquisque lingua nostra in qua nati sumus

⁹Parthi et Medi et Elamitae et qui habitant Mesopotamiam et Iudaeam et Cappadociam Pontum et Asiam

¹⁰Frygiam et Pamphiliam Aegyptum et partes Lybiae quae est circa Cyrenen et advenae romani

¹¹Iudaei quoque et proselyti Cretes et Arabes audivimus loquentes eos nostris linguis magnalia Dei

¹²stupebant autem omnes et mirabantur ad invicem dicentes quidnam hoc vult esse

¹³alii autem inridentes dicebant quia musto pleni sunt isti

¹⁴stans autem Petrus cum undecim levavit vocem suam et locutus est eis viri iudaei et qui habitatis Hierusalem universi hoc vobis notum sit et auribus percipite verba mea

¹⁵non enim sicut vos aestimatis hii ebrii sunt cum sit hora diei tertia

¹⁶sed hoc est quod dictum est per prophetam Iohel

¹⁷et erit in novissimis diebus dicit Dominus effundam de Spiritu meo super omnem carnem et prophetabunt filii vestri et filiae vestrae et iuvenes vestri visiones videbunt et seniores vestri somnia somniabunt

¹⁸et quidem super servos meos et super ancillas meas in diebus illis effundam de Spiritu meo et prophetabunt

¹⁹et dabo prodigia in caelo sursum et signa in terra deorsum sanguinem et ignem et vaporem fumi

²⁰sol convertetur in tenebras et luna in sanguinem antequam veniat dies Domini magnus et manifestus

²¹et erit omnis quicumque invocaverit nomen Domini salvus erit

²²viri israhelitae audite verba haec Iesum Nazarenum virum adprobatum a Deo in vobis virtutibus et prodigiis et signis quae fecit per illum Deus in medio vestri sicut vos scitis

²³hunc definito consilio et praescientia Dei traditum per manus iniquorum adfigentes interemistis

²⁴quem Deus suscitavit solutis doloribus inferni iuxta quod inpossibile erat teneri illum ab eo

²⁵David enim dicit in eum providebam Dominum coram me semper quoniam a dextris meis est ne commovear

²⁶propter hoc laetatum est cor meum et exultavit lingua mea insuper et caro mea requiescet in spe

²⁷quoniam non derelinques animam meam in inferno neque dabis Sanctum tuum videre corruptionem

²⁸notas fecisti mihi vias vitae replebis me iucunditate cum facie tua

²⁹viri fratres liceat audenter dicere ad vos de patriarcha David quoniam et defunctus est et sepultus est et sepulchrum eius est apud nos usque in hodiernum diem

³⁰propheta igitur cum esset et sciret quia iureiurando iurasset illi Deus de fructu lumbi eius sedere super sedem eius

³¹providens locutus est de resurrectione Christi quia neque derelictus est in inferno neque caro eius vidit corruptionem

³²hunc Iesum resuscitavit Deus cui omnes nos testes sumus

³³dextera igitur Dei exaltatus et promissione Spiritus Sancti accepta a Patre effudit hunc quem vos videtis et audistis

³⁴non enim David ascendit in caelos dicit autem ipse dixit Dominus Domino meo sede a dextris meis

³⁵donec ponam inimicos tuos scabillum pedum tuorum

³⁶certissime ergo sciat omnis domus Israhel quia et Dominum eum et Christum Deus fecit hunc Iesum quem vos crucifixistis

³⁷his auditis conpuncti sunt corde et dixerunt ad Petrum et ad reliquos apostolos quid faciemus viri fratres

³⁸Petrus vero ad illos paenitentiam inquit agite et baptizetur unusquisque vestrum in nomine Iesu Christi in remissionem peccatorum vestrorum et accipietis donum Sancti Spiritus

³⁹vobis enim est repromissio et filiis vestris et omnibus qui longe sunt quoscumque advocaverit Dominus Deus noster

⁴⁰aliis etiam verbis pluribus testificatus est et exhortabatur eos dicens salvamini a generatione ista prava

⁴¹qui ergo receperunt sermonem eius baptizati sunt et adpositae sunt in illa die animae circiter tria milia

⁴²erant autem perseverantes in doctrina apostolorum et communicatione fractionis panis et orationibus

⁴³fiebat autem omni animae timor multa quoque prodigia et signa per apostolos fiebant in Hierusalem et metus erat magnus in universis

⁴⁴omnes etiam qui credebant erant pariter et habebant omnia communia

⁴⁵possessiones et substantias vendebant et dividebant illa omnibus prout cuique opus erat

⁴⁶cotidie quoque perdurantes unianimiter in templo et frangentes circa domos panem sumebant cibum cum exultatione et simplicitate cordis

⁴⁷conlaudantes Deum et habentes gratiam ad omnem plebem Dominus autem augebat qui salvi fierent cotidie in id ipsum

Actus Apostolorum 2

¹Et cum complerentur dies Pentecostes, erant omnes pariter in eodem loco :

²et factus est repente de cælo sonus, tamquam advenientis spiritus vehementis, et replevit totam domum ubi erant sedentes.

³Et apparuerunt illis dispertitæ linguæ tamquam ignis, seditque supra singulos eorum :

⁴et repleti sunt omnes Spiritu Sancto, et cœperunt loqui variis linguis, prout Spiritus Sanctus dabat eloqui illis.

⁵Erant autem in Jerusalem habitantes Judæi, viri religiosi ex omni natione quæ sub cælo est.

⁶Facta autem hac voce, convenit multitudo, et mente confusa est, quoniam audiebat unusquisque lingua sua illos loquentes.

⁷Stupebant autem omnes, et mirabantur, dicentes : Nonne ecce omnes isti qui loquuntur, Galilæi sunt ?

⁸et quomodo nos audivimus unusquisque linguam nostram in qua nati sumus ?

⁹Parthi, et Medi, et Ælamitæ, et qui habitant Mespotamiam, Judæam, et Cappadociam, Pontum, et Asiam,

¹⁰Phrygiam, et Pamphyliam, Ægyptum, et partes Libyæ quæ est circa Cyrenen : et advenæ Romani,

¹¹Judæi quoque, et Proselyti, Cretes, et Arabes : audivimus eos loquentes nostris linguis magnalia Dei.

¹²Stupebant autem omnes, et mirabantur ad invicem, dicentes : Quidnam vult hoc esse ?

¹³Alii autem irridentes dicebant : Quia musto pleni sunt isti.

¹⁴Stans autem Petrus cum undecim, levavit vocem suam, et locutus est eis : Viri Judæi, et qui habitatis Jerusalem universi, hoc vobis notum sit, et auribus percipite verba mea.

¹⁵Non enim, sicut vos æstimatis, hi ebrii sunt, cum sit hora diei tertia :

¹⁶sed hoc est quod dictum est per prophetam Joël :

¹⁷Et erit in novissimis diebus, dicit Dominus, effundam de Spiritu meo super omnem carnem : et prophetabunt filii vestri et filiæ vestræ, et juvenes vestri visiones videbunt, et seniores vestri somnia somniabunt.

¹⁸Et quidem super servos meos, et super ancillas meas, in diebus illis effundam de Spiritu meo, et prophetabunt :

¹⁹et dabo prodigia in cælo sursum, et signa in terra deorsum, sanguinem, et ignem, et vaporem fumi :

²⁰sol convertetur in tenebras, et luna in sanguinem, antequam veniat dies Domini magnus et manifestus.

²¹Et erit : omnis quicumque invocaverit nomen Domini, salvus erit.

²²Viri Israëlitæ, audite verba hæc : Jesum Nazarenum, virum approbatum a Deo in vobis, virtutibus, et prodigiis, et signis, quæ fecit Deus per illum in medio vestri, sicut et vos scitis :

²³hunc, definito consilio et præscientia Dei traditum, per manus iniquorum affligentes interemistis :

²⁴quem Deus suscitavit, solutis doloribus inferni, juxta quod impossibile erat teneri illum ab eo.

²⁵David enim dicit in eum : Providebam Dominum in conspectu meo semper : quoniam a dextris est mihi, ne commovear :

²⁶propter hoc lætatum est cor meum, et exsultavit lingua mea, insuper et caro mea requiescet in spe :

²⁷quoniam non derelinques animam meam in inferno, nec dabis sanctum tuum videre corruptionem.

²⁸Notas mihi fecisti vias vitæ : et replebis me jucunditate cum facie tua.

²⁹Viri fratres, liceat audenter dicere ad vos de patriarcha David, quoniam defunctus est, et sepultus : et sepulchrum ejus est apud nos usque in hodiernum diem.

³⁰Propheta igitur cum esset, et sciret quia jurejurando jurasset illi Deus de fructu lumbi ejus sedere super sedem ejus :

³¹providens locutus est de resurrectione Christi, quia neque derelictus est in inferno, neque caro ejus vidit corruptionem.

³²Hunc Jesum resuscitavit Deus, cujus omnes nos testes sumus.

³³Dextera igitur Dei exaltatus, et promissione Spiritus Sancti accepta a Patre, effudit hunc, quem vos videtis et auditis.

³⁴Non enim David ascendit in cælum : dixit autem ipse : Dixit Dominus Domino meo : Sede a dextris meis,

³⁵donec ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum.

³⁶Certissime sciat ergo omnis domus Israël, quia et Dominum eum et Christum fecit Deus hunc Jesum, quem vos crucifixistis.

³⁷His autem auditis, compuncti sunt corde, et dixerunt ad Petrum et ad reliquos Apostolos : Quid faciemus, viri fratres ?

³⁸Petrus vero ad illos : Pœnitentiam, inquit, agite, et baptizetur unusquisque vestrum in nomine Jesu Christi in remissionem peccatorum vestrorum : et accipietis donum Spiritus Sancti.

³⁹Vobis enim est repromissio, et filiis vestris, et omnibus qui longe sunt, quoscumque advocaverit Dominus Deus noster.

⁴⁰Aliis etiam verbis plurimis testificatus est, et exhortabatur eos, dicens : Salvamini a generatione ista prava.

⁴¹Qui ergo receperunt sermonem ejus, baptizati sunt : et appositæ sunt in die illa animæ circiter tria millia.

⁴²Erant autem perseverantes in doctrina Apostolorum, et communicatione fractionis panis, et orationibus.

⁴³Fiebat autem omni animæ timor : multa quoque prodigia et signa per Apostolos in Jerusalem fiebant, et metus erat magnus in universis.

⁴⁴Omnes etiam qui credebant, erant pariter, et habebant omnia communia.

⁴⁵Possessiones et substantias vendebant, et dividebant illa omnibus, prout cuique opus erat.

⁴⁶Quotidie quoque perdurantes unanimiter in templo, et frangentes circa domos panem, sumebant cibum cum exsultatione et simplicitate cordis,

⁴⁷collaudantes Deum et habentes gratiam ad omnem plebem. Dominus autem augebat qui salvi fierent quotidie in idipsum.