Hezekiel

Yeremya Yeruşalim harabelerinde ağlarken, Hezekiel zaten Babil'de sürgündeydi. Ve onun kitabı... gariptir. Hezekiel sadece bir konuşmacı değil; bir performans sanatçısıdır. Tanrı ona, halka canlı bir işaret olması için bir yıldan fazla bir süre yan yatmak veya tezek üzerinde yemek pişirmek gibi garip şekillerde peygamberliklerini canlandırmasını emreder.

Kitap, Tanrı'nın tekerlekli tahtına dair psikedelik bir görümla açılır. Bu çok önemli bir teolojik noktadır: Sürgünlere Tanrı'nın Yeruşalim'deki yıkık Tapınak'ta sıkışıp kalmadığını gösterdi. O hareketlidir. Halkıyla birlikte sürgüne gitmiştir.

Kitabın doruk noktası, ünlü Kuru Kemikler Vadisi görümüdür. Hezekiel iskeletlerle dolu bir vadi görür ve onlara vaaz vermesi söylenir. O konuşurken kemikler bir araya gelir, etlenir ve canlanır. Bu güçlü imge, İsrail bir ulus olarak ölmüş olsa da Tanrı'nın Ruhu'nun onları diriltebileceğini vaat ediyordu. Kitap, Tanrı'nın kalıcı varlığının geri dönüşünü simgeleyen yeni, kusursuz bir Tapınak vizyonuyla sona erer. Bu arada, Babil saraylarında başka bir genç adam, Daniel kitabında sadık yaşamın örneğini sergiler.