Eyüp

Şimdi vites değiştiriyoruz. Bu bir tarih kitabı değil; düşünülebilecek en ağır konuyla başlayarak "Bilgelik Edebiyatı"na girişimizdir. Kitap, acı çekme sorununu ele alır. Tek bir günde servetini, çocuklarını ve sağlığını kaybeden doğru bir adam olan Eyüp ile açılır. Okuyucu bunun kozmik bir sınav olduğunu bilir, ancak Eyüp bilmez. Toz toprak içinde oturmuş, kafası karışık ve acı içinde kalmıştır.

Kitabın çoğu yoğun bir şiirsel tartışmadan oluşur. Eyüp'ün üç arkadaşı "yardım etmeye" gelir ama berbat tavsiyeler verirler. Tanrı'nın adil olduğunu, bu yüzden Eyüp'ün bu cezayı hak edecek bir günah işlemiş olması gerektiğini savunurlar. Basit bir formüldür: iyilik yap, bereket bul; kötülük yap, acı çek. Eyüp bunu reddeder. Masum olduğunu bilir. Davasını kanıtlamak için bir duruşma talep ederek gökyüzüne haykırır. Bu bölüm hayati önem taşır çünkü zor zamanlarda Tanrı'ya duyulan öfke hissini doğrular.

Tanrı sonunda yanıt verdiğinde, bir özür veya mantıksal bir açıklama sunmaz. Bir kasırganın içinden konuşur. Eyüp'ü yıldızlardan deniz canavarlarına kadar evrende bir tura çıkarır ve gerçekliğin insan adalet kurallarından çok daha karmaşık olduğunu gösterir. Eyüp alçakgönüllü olur. Yaratıcı'yı yargılamak için bakış açısının çok sınırlı olduğunu fark eder. Kitap Eyüp'ün eski haline kavuşmasıyla sona erer, ancak "neden" sorusunun gizemini kasıtlı olarak çözümsüz bırakır ve yüreklerimizi Mezmurlar'ın duygusal dualarına hazırlar.