List do Tytusa 2 Porównanie: Gdańska vs Uwspółcz. Gdańska

List do Tytusa 2

¹A ty mów co należy na zdrową naukę.

²Starcy, aby byli trzeźwi, poważni, roztropni, zdrowi w wierze, w miłości, w cierpliwości.

³Także i stare niewiasty niech chodzą w ubiorze przystojnym, jako przystoi świętym; niech nie będą potwarliwe, nie kochające się w wielu wina, poczciwych rzeczy nauczające;

⁴Aby młodych pań rozumu uczyły, jakoby mężów swoich i dziatki miłować miały,

⁵A były roztropne, czyste, domu pilne, dobrotliwe, mężom swym poddane, aby słowo Boże nie było bluźnione.

⁶Młodzieńców także napominaj, aby byli trzeźwi;

⁷We wszystkiem samego siebie wystawiając za wzór dobrych uczynków, mając w nauce całość, powagę,

⁸Słowo zdrowe, nienaganione, aby ten, kto by się sprzeciwił, zawstydzić się musiał, nie mając nic, co by o was miał złego mówić.

⁹Sług nauczaj, aby byli poddani panom swoim, we wszystkiem się im podobając, nie odmawiając,

¹⁰W niczem nie oszukując, ale we wszystkiem wierność uprzejmą pokazując, aby naukę zbawiciela naszego, Boga, we wszystkiem zdobili.

¹¹Albowiem okazała się łaska Boża, zbawienna wszystkim ludziom,

¹²Ćwicząca nas, abyśmy odrzekłszy się niepobożności i świeckich pożądliwości, trzeźwie i sprawiedliwie, i pobożnie żyli na tym świecie,

¹³Oczekując onej błogosławionej nadziei i objawienia chwały wielkiego Boga i zbawiciela naszego, Jezusa Chrystusa;

¹⁴Który dał samego siebie za nas, aby nas wykupił od wszelkiej nieprawości i oczyścił sobie samemu lud własny, gorliwie naśladujący dobrych uczynków.

¹⁵To mów i napominaj, i strofuj ze wszelką powagą; żaden tobą niechaj nie gardzi.

List do Tytusa 2

¹Ty zaś mów to, co jest zgodne ze zdrową nauką.

²Starsi mężczyźni niech będą trzeźwi, poważni, roztropni, zdrowi w wierze, w miłości, w cierpliwości.

³Podobnie starsze kobiety niech zachowują się w sposób godny świętych, niech nie oczerniają, nie nadużywają wina, uczą tego, co dobre.

⁴Niech uczą młodsze kobiety rozsądku, jak mają kochać swoich mężów i dzieci;

⁵Żeby były roztropne, czyste, żeby zajmowały się domem, były dobre, posłuszne swoim mężom, aby nie bluźniono słowu Bożemu.

⁶Młodzieńców także napominaj, aby byli trzeźwi.

⁷We wszystkim stawiaj samego siebie za wzór dobrych uczynków. W nauczaniu okazuj prawość, powagę;

⁸Słowa zdrowe, nienaganne, aby ten, kto się sprzeciwia, był zawstydzony, nie mając o was nic złego do powiedzenia.

⁹Sługi nauczaj, aby byli poddani swoim panom i we wszystkim się im podobali, nie sprzeciwiając się;

¹⁰Niczego sobie nie przywłaszczając, ale we wszystkim okazując doskonałą wierność, aby we wszystkim zdobili naukę Boga, naszego Zbawiciela.

¹¹Objawiła się bowiem łaska Boga, niosąca zbawienie wszystkim ludziom;

¹²Pouczająca nas, abyśmy wyrzekłszy się bezbożności i światowych pożądliwości, trzeźwo, sprawiedliwie i pobożnie żyli na tym świecie;

¹³Oczekując błogosławionej nadziei i chwalebnego objawienia się wielkiego Boga i Zbawiciela naszego, Jezusa Chrystusa;

¹⁴Który wydał samego siebie za nas, aby nas wykupić od wszelkiej nieprawości i oczyścić sobie lud na własność, gorliwy w spełnianiu dobrych uczynków.

¹⁵To mów, do tego zachęcaj i strofuj z całą powagą; niech nikt tobą nie gardzi.