List do Rzymian 12 Porównanie: Gdańska vs Uwspółcz. Gdańska

List do Rzymian 12

¹Proszę was tedy, bracia! przez litości Boże, abyście stawiali ciała wasze ofiarą żywą, świętą, przyjemną Bogu, to jest rozumną służbę waszę.

²A nie przypodobywajcie się temu światu, ale się przemieńcie przez odnowienie umysłu waszego na to, abyście doświadczyli, która jest wola Boża dobra, przyjemna i doskonała.

³Albowiem powiadam przez łaskę, która mi jest dana, każdemu, co jest między wami, aby więcej o sobie nie rozumiał, niżeli potrzeba rozumieć; ale żeby o sobie rozumiał skromnie, tak jako komu Bóg udzielił miarę wiary.

⁴Albowiem jako w jednem ciele wiele członków mamy, ale wszystkie członki nie jednoż dzieło mają:

⁵Tak wiele nas jest jednem ciałem w Chrystusie, aleśmy z osobna jedni drugich członkami.

⁶Mając tedy różne dary według łaski, która nam jest dana; jeźli proroctwo, niech będzie według sznuru wiary;

⁷Jeźli posługowanie, niech będzie w posługowaniu; jeźli kto naucza, niech trwa w nauczaniu;

⁸Jeźli kto napomina, w napominaniu; kto rozdaje, w szczerości; kto przełożony jest, w pilności; kto czyni miłosierdzie, niech czyni z ochotą.

⁹Miłość niech będzie nieobłudna; miejcie w obrzydliwości złe; imając się dobrego.

¹⁰Miłością braterską jedni ku drugim skłonni bądźcie, uczciwością jedni drugich uprzedzając.

¹¹W pracy nie leniwi, duchem pałający, Panu służący;

¹²W nadziei się weselący, w ucisku cierpliwi, w modlitwie ustawiczni;

¹³Potrzebom świętych udzielający, gościnności naśladujący.

¹⁴Dobrorzeczcie tym, którzy was prześladują; dobrorzeczcie, a nie przeklinajcie.

¹⁵Weselcie się z weselącymi, a płaczcie z płaczącymi.

¹⁶Bądźcie między sobą jednomyślni, wysoko o sobie nie rozumiejąc, ale się do niskich nakłaniając.

¹⁷(Bracia!) nie bądźcie mądrymi sami u siebie; żadnemu złem za złe nie oddawajcie, obmyśliwając to, co jest uczciwego przed wszystkimi ludźmi.

¹⁸Jeźli można, ile z was jest, ze wszystkimi ludźmi pokój miejcie.

¹⁹Nie mścijcie się sami, najmilsi: ale dajcie miejsce gniewowi; albowiem napisano: Mnie pomsta, a Ja oddam, mówi Pan.

²⁰Jeźli tedy łaknie nieprzyjaciel twój, nakarm go; jeźli pragnie, napój go: bo to czyniąc, węgle rozpalone zgarniesz na głowę jego.

²¹Nie daj się zwyciężyć złemu, ale złe dobrem zwyciężaj.

List do Rzymian 12

¹Proszę więc was, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście składali wasze ciała jako ofiarę żywą, świętą, przyjemną Bogu, to jest wasza rozumna służba.

²A nie dostosowujcie się do tego świata, ale przemieńcie się przez odnowienie waszego umysłu, abyście mogli rozeznać, co jest dobrą, przyjemną i doskonałą wolą Boga.

³Mówię bowiem przez łaskę, która mi jest dana, każdemu, kto jest wśród was, aby nie myślał o sobie więcej niż należy, ale żeby myślał o sobie skromnie, stosownie do miary wiary, jakiej Bóg każdemu udzielił.

⁴Jak bowiem w jednym ciele mamy wiele członków, ale nie wszystkie członki wykonują tę samą czynność;

⁵Tak my, chociaż liczni, jesteśmy jednym ciałem w Chrystusie, ale z osobna jesteśmy członkami jedni drugich.

⁶Mamy więc różne dary według łaski, która nam jest dana: jeśli ktoś ma dar prorokowania, niech go używa stosownie do miary wiary;

⁷Jeśli usługiwania, niech usługuje; jeśli ktoś naucza, niech trwa w nauczaniu;

⁸Jeśli ktoś napomina, to w napominaniu; jeśli ktoś rozdaje, to w szczerości; jeśli ktoś jest przełożonym, niech nim będzie w pilności; jeśli ktoś okazuje miłosierdzie, niech to czyni ochoczo.

⁹Miłość niech będzie nieobłudna. Brzydźcie się złem, trzymając się tego, co dobre.

¹⁰Miłujcie się wzajemnie miłością braterską, wyprzedzając jedni drugich w okazywaniu szacunku.

¹¹W pracy nieleniwi, pałający duchem, służący Panu;

¹²Radujący się w nadziei, cierpliwi w ucisku, nieustający w modlitwie;

¹³Wspomagający świętych w potrzebach, okazujący gościnność.

¹⁴Błogosławcie tych, którzy was prześladują, błogosławcie, a nie przeklinajcie.

¹⁵Radujcie się z tymi, którzy się radują, a płaczcie z tymi, którzy płaczą.

¹⁶Bądźcie między sobą jednomyślni. Nie miejcie o sobie wysokiego mniemania, ale się ku niskim skłaniajcie. Nie uważajcie samych siebie za mądrych.

¹⁷Nikomu złem za zło nie odpłacajcie; starajcie się o to, co uczciwe wobec wszystkich ludzi.

¹⁸Jeśli to możliwe, o ile to od was zależy, ze wszystkimi ludźmi żyjcie w pokoju.

¹⁹Najmilsi, nie mścijcie się sami, ale pozostawcie miejsce gniewowi. Jest bowiem napisane: Zemsta do mnie należy, ja odpłacę – mówi Pan.

²⁰Jeśli więc twój nieprzyjaciel jest głodny, nakarm go, jeśli jest spragniony, napój go. Tak bowiem robiąc, rozżarzone węgle zgarniesz na jego głowę.

²¹Nie daj się zwyciężyć złu, ale zło dobrem zwyciężaj.