List do Hebrajczyków 10 Porównanie: Gdańska vs Uwspółcz. Gdańska

List do Hebrajczyków 10

¹Albowiem zakon mając cień przyszłych dóbr, a nie sam obraz rzeczy, jednakiemiż ofiarami, które na każdy rok ustawicznie ofiarują, nigdy nie może tych, którzy do nich przystępują, doskonałymi uczynić.

²Bo inaczej przestano by ich było ofiarować, przeto żeby już nie mieli żadnego sumienia o grzechy ci, którzy ofiarują, będąc raz oczyszczeni.

³Ale przy tych ofiarach dzieje się przypomnienie grzechów na każdy rok.

⁴Albowiem nie można rzec, aby krew wołów i kozłów miała gładzić grzechy.

⁵Przetoż wchodząc na świat, mówi: Ofiary i obiaty nie chciałeś, aleś mi ciało sposobił.

⁶Całopalenia i ofiary za grzech nie upodobałyć się.

⁷Tedym rzekł: Oto idę (na początku księgi napisano o mnie), abym czynił, o Boże! wolę twoję;

⁸Powiedziawszy wyżej: Żeś ofiary i obiaty, i całopalenia za grzech nie chciał, ani sobie upodobał, (które według zakonu bywają ofiarowane).

⁹Tedy rzekł: Oto idę, abym czynił, o Boże wolę twoję; znosi pierwsze, aby wtóre postanowił.

¹⁰Przez którą wolę jesteśmy poświęceni przez ofiarę ciała Jezusa Chrystusa raz uczynioną.

¹¹A wszelkić kapłan stoi na każdy dzień, służbę Bożą odprawując, a jednakież ofiary częstokroć ofiarując, które nigdy grzechów zgładzić nie mogą.

¹²Lecz ten jednę ofiarę ofiarowawszy za grzechy, na wieki siedzi na prawicy Bożej,

¹³Na koniec oczekując, ażby położeni byli nieprzyjaciele jego podnóżkiem nóg jego.

¹⁴Albowiem jedną ofiarą doskonałymi uczynił na wieki tych, którzy bywają poświęceni.

¹⁵A świadczy nam to i sam Duch Święty; albowiem powiedziawszy pierwej:

¹⁶Toć jest przymierze, które postanowię z nimi po onych dniach, mówi Pan: Dam prawa moje do serca ich, a na myślach ich napiszę je.

¹⁷A grzechów ich i nieprawości ich nie wspomnę więcej:

¹⁸A gdzieć jest odpuszczenie ich, jużci więcej ofiary nie potrzeba za grzech.

¹⁹Mając tedy, bracia! wolność, wnijść do świątnicy przez krew Jezusową,

²⁰(Drogą nową i żywą, którą nam poświęcił przez zasłonę, to jest przez ciało swoje.)

²¹I kapłana wielkiego nad domem Bożym;

²²Przystąpmyż z prawdziwem sercem w zupełności wiary, mając oczyszczone serca od sumienia złego,

²³I omyte ciało wodą czystą, trzymajmy wyznanie nadziei niechwiejące się; (boć wierny jest ten, który obiecał;)

²⁴I przypatrujmy się jedni drugim ku pobudzaniu się do miłości i do dobrych uczynków,

²⁵Nie opuszczając społecznego zgromadzenia naszego, jako niektórzy obyczaj mają, ale napominając jedni drugich, a to tem więcej, czem więcej widzicie, iż się on dzień przybliża.

²⁶Albowiem jeźlibyśmy dobrowolnie grzeszyli po wzięciu znajomości prawdy, nie zostawałaby już ofiara za grzechy;

²⁷Ale straszliwe niejakie oczekiwanie sądu i zapalenie ognia, który pożreć ma przeciwników.

²⁸Kto by odrzucił zakon Mojżeszowy, bez miłosierdzia za świadectwem dwóch albo trzech umiera.

²⁹Co się wam zda? Jakoż sroższego karania godzien jest ten, kto by Syna Bożego podeptał i krew przymierza, przez którą był poświęcony, za pospolitą miał, i Ducha łaski zelżył?

³⁰Albowiem znamy tego, który powiedział: Mnie pomsta, Ja oddam, mówi Pan; i zasię: Pan sądzić będzie lud swój.

³¹Strasznać rzecz jest wpaść w ręce Boga żywego.

³²Wspomnijcie na dni pierwsze, w których będąc oświeceni, znosiliście wielki bój utrapienia,

³³Lubo to, gdyście byli i urąganiem, i utrapieniem na podziw wystawieni lub też gdyście się stali uczestnikami tych, z którymi się tak obchodzono.

³⁴Albowiemeście i z więzienia mego ze mną utrapieni byli i rozchwycenie majętności waszych przyjęliście z radością, wiedząc, że macie w sobie lepszą majętność w niebie, i trwającą.

³⁵Przetoż nie odrzucajcie ufności waszej, która ma wielką zapłatę.

³⁶Albowiem cierpliwości wam potrzeba, abyście wolę Bożą czyniąc, odnieśli obietnicę.

³⁷Boć jeszcze bardzo, bardzo maluczko, a oto ten, który ma przyjść, przyjdzie, a nie omieszka.

³⁸A sprawiedliwy z wiary żyć będzie; a jeźliby się kto schraniał, nie kocha się w nim dusza moja.

³⁹Lecz my nie jesteśmy z tych, którzy się schraniają ku zginieniu, ale z tych, którzy wierzą ku pozyskaniu duszy.

List do Hebrajczyków 10

¹Prawo bowiem, zawierając cień przyszłych dóbr, a nie sam obraz rzeczy, nie może nigdy przez te same ofiary, które co roku są nieustannie składane, uczynić doskonałymi tych, którzy przychodzą.

²W przeciwnym razie przestano by je składać, dlatego że składający je, raz oczyszczeni, nie mieliby już żadnych grzechów na sumieniu.

³A jednak przez te ofiary każdego roku odbywa się przypominanie grzechów.

⁴Niemożliwe jest bowiem, aby krew wołów i kozłów gładziła grzechy.

⁵Dlatego przychodząc na świat, mówi: Ofiary ani daru nie chciałeś, ale przygotowałeś mi ciało.

⁶Całopalenia i ofiary za grzech nie podobały się tobie.

⁷Wtedy powiedziałem: Oto przychodzę – na początku księgi jest napisane o mnie – abym spełniał twoją wolę, o Boże.

⁸Powiedziawszy wyżej: Ofiar, darów, całopaleń i ofiar za grzech nie chciałeś i nie podobały się tobie, choć składa się je zgodnie z prawem;

⁹Następnie powiedział: Oto przychodzę, abym spełniał twoją wolę, o Boże. Znosi pierwsze, aby ustanowić drugie.

¹⁰Za sprawą tej woli jesteśmy uświęceni przez ofiarę ciała Jezusa Chrystusa raz na zawsze.

¹¹A każdy kapłan staje codziennie do wykonywania służby Bożej, wiele razy składając te same ofiary, które nigdy nie mogą zgładzić grzechów.

¹²Lecz ten, gdy złożył jedną ofiarę za grzechy na zawsze, zasiadł po prawicy Boga;

¹³Oczekując odtąd, aż jego nieprzyjaciele będą położeni jako podnóżek pod jego stopy.

¹⁴Jedną bowiem ofiarą uczynił doskonałymi na zawsze tych, którzy są uświęceni.

¹⁵A poświadcza nam to także Duch Święty. Bo powiedziawszy najpierw:

¹⁶Takie jest przymierze, które zawrę z nimi po tych dniach, mówi Pan: Włożę moje prawa w ich serca i wypiszę je na ich umysłach;

¹⁷Potem dodaje: A ich grzechów i nieprawości więcej nie wspomnę.

¹⁸Gdzie zaś jest ich odpuszczenie, tam nie potrzeba już ofiary za grzech.

¹⁹Mając więc, bracia, śmiałość, aby przez krew Jezusa wejść do Najświętszego Miejsca;

²⁰Drogą nową i żywą, którą zapoczątkował dla nas przez zasłonę, to jest przez swoje ciało;

²¹I mając wielkiego kapłana nad domem Bożym;

²²Zbliżmy się ze szczerym sercem, w pełni wiary, mając serca oczyszczone od złego sumienia i ciało obmyte czystą wodą.

²³Trzymajmy wyznanie nadziei niechwiejące się, bo wierny jest ten, który obiecał.

²⁴I okazujmy staranie jedni o drugich, by pobudzać się do miłości i dobrych uczynków;

²⁵Nie opuszczając naszego wspólnego zgromadzenia, jak to niektórzy mają w zwyczaju, ale zachęcając się nawzajem, i to tym bardziej, im bardziej widzicie, że zbliża się ten dzień.

²⁶Jeśli bowiem dobrowolnie grzeszymy po otrzymaniu poznania prawdy, to nie pozostaje już ofiara za grzechy;

²⁷Lecz jakieś straszliwe oczekiwanie sądu i żar ognia, który strawić ma przeciwników.

²⁸Kto gardził Prawem Mojżesza, ponosił śmierć bez miłosierdzia na podstawie zeznania dwóch albo trzech świadków.

²⁹Jak wam się wydaje, na ileż surowszą karę zasługuje ten, kto by podeptał Syna Bożego i zbezcześcił krew przymierza, przez którą został uświęcony, i znieważył Ducha łaski?

³⁰Znamy bowiem tego, który powiedział: Zemsta do mnie należy, ja odpłacę, mówi Pan. I znowu: Pan będzie sądzić swój lud.

³¹Straszna to rzecz wpaść w ręce Boga żywego.

³²Przypomnijcie sobie dawne dni, kiedy to po oświeceniu znosiliście wielkie zmagania z cierpieniem;

³³Czy to gdy byliście publicznie wystawieni na pośmiewisko i prześladowania, czy też gdy staliście się uczestnikami w cierpieniach tych, z którymi się tak obchodzono.

³⁴Cierpieliście bowiem ze mną w moich więzach i przyjęliście z radością grabież waszego mienia, wiedząc, że macie w sobie lepszą i trwałą majętność w niebie.

³⁵Nie odrzucajcie więc waszej ufności, która ma wielką zapłatę.

³⁶Potrzeba wam bowiem cierpliwości, abyście wypełniając wolę Boga, dostąpili spełnienia obietnicy.

³⁷Bo jeszcze tylko bardzo krótka chwila, a przyjdzie ten, który ma przyjść, i nie będzie zwlekał.

³⁸A sprawiedliwy będzie żył z wiary, lecz jeśli się ktoś cofnie, moja dusza nie będzie miała w nim upodobania.

³⁹My zaś nie jesteśmy z tych, którzy się wycofują ku zatraceniu, ale z tych, którzy wierzą ku zbawieniu duszy.