List do Galatów 4 Porównanie: Gdańska vs Uwspółcz. Gdańska

List do Galatów 4

¹Mówię tedy: (bracia!) Pokąd dziedzic jest dziecięciem, nic nie jest różny od sługi, panem będąc wszystkiego;

²Ale jest pod opiekunami i dozorcami aż do czasu zamierzenia ojcowskiego.

³Także i my, gdyśmy byli dziećmi, pod żywioły świata byliśmy zniewoleni.

⁴Lecz gdy przyszło wypełnienie czasu, posłał Bóg onego Syna swego, który się urodził z niewiasty, który się stał pod zakonem,

⁵Aby tych, którzy pod zakonem byli, wykupił, żebyśmy prawa przysposobienia za synów dostąpili.

⁶A iżeście synowie, przetoż posłał Bóg Ducha Syna swego w serca wasze, wołającego Abba, to jest Ojcze.

⁷A tak już więcej nie jesteś niewolnikiem, ale synem; a ponieważ synem, tedy i dziedzicem Bożym przez Chrystusa.

⁸Aleć naonczas nie znając Boga, służyliście tym, którzy z przyrodzenia nie są bogowie.

⁹A teraz poznawszy Boga, owszem i poznani będąc od Boga, jakoż się zaś nazad wracacie ku żywiołom mdłym i mizernym, którym zasię znowu służyć chcecie?

¹⁰Przestrzegacie dni i miesiące, i czasy, i lata.

¹¹Boję się o was, bym snać darmo nie pracował około was.

¹²Bądźcie jako ja, gdyżem i ja jest jako wy, bracia! proszę was. W niczemeście mnie nie ukrzywdzili.

¹³Bo wiecie, żem w słabości ciała wam z przodku Ewangieliję opowiadał.

¹⁴A pokuszenia mego, które było w ciele mojem, sobie nie lekceważyliście, aniście niem gardzili, aleście mię jako Anioła Bożego przyjęli i jako Chrystusa Jezusa.

¹⁵Jakież tedy było błogosławieństwo wasze? albowiem wam daję świadectwo, iż, by była rzecz można, dalibyście mi byli wyłupiwszy oczy wasze.

¹⁶Takżem się stał nieprzyjacielem waszym, prawdę wam mówiąc?

¹⁷Pałają ku wam miłością nie dobrze, owszem chcą was odstrychnąć, abyście ich miłowali.

¹⁸A dobrać rzecz, pałać miłością w dobrem zawsze, a nie tylko, gdym jest obecnym u was.

¹⁹Dziatki moje! (które znowu z boleścią rodzę, ażby Chrystus był wykształtowany w was),

²⁰Chciałbym teraz być u was i odmienić głos mój, ponieważ wątpię o was.

²¹Powiedzcie mi, którzy pod zakonem chcecie być, nie słuchacież zakonu?

²²Albowiem napisane, iż Abraham miał dwóch synów, jednego z niewolnicy, a drugiego z wolnej.

²³Lecz ten, który był z niewolnicy, według ciała się urodził, a który z wolnej, według obietnicy.

²⁴Przez co znaczą się insze rzeczy; albowiem te są one dwa testamenty; jeden z góry Synajskiej, który rodzi w niewolę; a ten jest jako Agar.

²⁵Albowiem Agar jest góra Synaj w Arabii, a stosuje się do niej teraźniejsze Jeruzalem; bo jest w niewoli z dziatkami swojemi.

²⁶Lecz ono górne Jeruzalem wolne jest, które jest matką wszystkich nas.

²⁷Albowiem napisano: Rozwesel się niepłodna, która nie rodzisz; porwij się, a zawołaj, która nie pracujesz w porodzeniu; bo ta opuszczona wiele ma dziatek, więcej niż ta, która ma męża.

²⁸My tedy, bracia! tak jako Izaak, jesteśmy dziatkami obietnicy.

²⁹Ale jako na on czas ten, który się był urodził według ciała, prześladował tego, który się był urodził według ducha, tak się dzieje i teraz.

³⁰Ale co mówi Pismo? Wyrzuć niewolnicę i syna jej; albowiem nie będzie dziedziczył syn niewolnicy z synem wolnej,

³¹A tak, bracia! nie jesteśmy dziećmi niewolnicy, ale wolnej.

List do Galatów 4

¹Mówię więc: Dopóki dziedzic jest dzieckiem, niczym się nie różni od sługi, chociaż jest panem wszystkiego.

²Lecz jest poddany opiekunom i zarządcom aż do czasu wyznaczonego przez ojca.

³Podobnie i my, gdy byliśmy dziećmi, byliśmy w niewoli żywiołów tego świata.

⁴Lecz gdy nadeszła pełnia czasu, Bóg posłał swego Syna, zrodzonego z kobiety, zrodzonego pod prawem;

⁵Aby wykupił tych, którzy byli pod prawem, abyśmy dostąpili usynowienia.

⁶A ponieważ jesteście synami, Bóg posłał do waszych serc Ducha swego Syna, wołającego: Abba, Ojcze!

⁷Tak więc już nie jesteś sługą, ale synem, a jeśli synem, to i dziedzicem Bożym przez Chrystusa.

⁸Wprawdzie dawniej, gdy nie znaliście Boga, służyliście tym, którzy z natury nie są bogami.

⁹Ale teraz, gdy poznaliście Boga, a raczej gdy zostaliście przez Boga poznani, jakże możecie ponownie wracać do słabych i nędznych żywiołów, którym ponownie chcecie służyć?

¹⁰Zachowujecie dni i miesiące, pory i lata.

¹¹Boję się o was, czy przypadkiem na próżno nie trudziłem się nad wami.

¹²Bracia, proszę was, bądźcie tacy jak ja, gdyż i ja jestem taki jak wy. W niczym mnie nie skrzywdziliście.

¹³Wiecie przecież, że pierwszy raz głosiłem wam ewangelię w słabości ciała.

¹⁴A mojej cielesnej próby nie lekceważyliście sobie ani nie wzgardziliście, ale przyjęliście mnie jak anioła Boga, jak samego Chrystusa Jezusa.

¹⁵Gdzież więc się podziało to wasze błogosławieństwo? Daję wam bowiem świadectwo, że gdyby to było możliwe, wyłupilibyście sobie oczy i dali je mnie.

¹⁶Czy mówiąc wam prawdę, stałem się waszym nieprzyjacielem?

¹⁷Gorliwie o was zabiegają niedobrze, lecz chcą was odłączyć, abyście o nich zabiegali.

¹⁸A zawsze jest dobrze zabiegać gorliwie o to, co dobre, a nie tylko wtedy, gdy jestem obecny wśród was.

¹⁹Moje dzieci, które znowu w bólach rodzę, aż Chrystus w was się ukształtuje;

²⁰Chciałbym teraz być wśród was i zmienić swój głos, ponieważ jestem zaniepokojony o was.

²¹Powiedzcie mi, wy, którzy chcecie być pod prawem, czy nie słuchacie, co mówi prawo?

²²Napisane jest bowiem, że Abraham miał dwóch synów, jednego z niewolnicy, a drugiego z wolnej.

²³Lecz ten z niewolnicy urodził się według ciała, ten zaś z wolnej – według obietnicy.

²⁴Ma to znaczenie alegoryczne: te kobiety oznaczają dwa przymierza: jedno z góry Synaj, które rodzi w niewolę – jest nim Hagar.

²⁵Hagar bowiem to góra Synaj w Arabii, a odpowiada ona dzisiejszemu Jeruzalem, bo jest ono w niewoli wraz ze swoimi dziećmi.

²⁶Natomiast Jeruzalem, które jest w górze, jest wolne i ono jest matką nas wszystkich.

²⁷Napisane jest bowiem: Raduj się, niepłodna, która nie rodzisz, wykrzyknij i zawołaj, która nie znasz bólów porodowych, bo ta opuszczona ma więcej dzieci niż ta, która ma męża.

²⁸My więc, bracia, jak Izaak jesteśmy dziećmi obietnicy.

²⁹Lecz jak kiedyś ten, który urodził się według ciała, prześladował tego, który urodził się według Ducha, tak dzieje się i teraz.

³⁰Co jednak mówi Pismo? Wypędź niewolnicę i jej syna. Nie będzie bowiem syn niewolnicy dziedziczył z synem wolnej.

³¹Tak więc, bracia, nie jesteśmy dziećmi niewolnicy, ale wolnej.