List do Filipian 4 Porównanie: Gdańska vs Uwspółcz. Gdańska

List do Filipian 4

¹Przetoż, bracia moi mili i pożądani! radości i korono moja! tak stójcie w Panu, najmilsi moi!

²Ewodyi proszę i Syntychy proszę, aby jednegoż rozumienia były w Panu.

³Proszę też i cię, towarzyszu wierny! bądź tym na pomoc, które w Ewangielii wespół ze mną pracowały, i z Klemensem i z innymi pomocnikami moimi, których imiona są w księgach żywota.

⁴Radujcie się zawsze w Panu; znowu mówię, radujcie się.

⁵Skromność wasza niech będzie wiadoma wszystkim ludziom; Pan blisko jest.

⁶Nie troszczcie się o żadną rzecz, ale we wszystkiem przez modlitwę i prośbę z dziękowaniem żądności wasze niech będą znajome u Boga.

⁷A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, będzie strzegł serc waszych i myśli waszych w Chrystusie Jezusie.

⁸A dalej mówiąc, bracia, cokolwiek jest prawdziwego, cokolwiek poczciwego, cokolwiek sprawiedliwego, cokolwiek czystego, cokolwiek przyjemnego, cokolwiek chwalebnego, jeźli która cnota i jeźli która chwała, o tem przemyślajcie.

⁹Czegoście się też nauczyli i coście przyjęli, i słyszeli, i widzieli przy mnie, to czyńcie, a Bóg pokoju będzie z wami.

¹⁰A uradowałem się wielce w Panu, żeście się już wżdy znowu zazielenili w swojem staraniu o mię, jakoż i staraliście się o to, lecz wam na sposobnym czasie schodziło.

¹¹Nie żebym to mówił dla niedostatku; bomci się ja nauczył, na tem przestawać, co mam.

¹²Umiem i uniżać się, umiem i obfitować; wszędy i we wszystkich rzeczach jestem wyćwiczony i nasyconym być, i łaknąć, i obfitować, i niedostatek cierpieć;

¹³Wszystko mogę w Chrystusie, który mię posila.

¹⁴Wszakże dobrzeście uczynili, żeście społecznie dogodzili uciskowi mojemu.

¹⁵A wiecie i wy Filipensowie, iż na początku Ewangielii, gdym wyszedł z Macedonii, żaden mi zbór nie udzielił na rachunek dawania i brania, tylko wy sami;

¹⁶Ponieważ i do Tesaloniki raz i drugi, czego potrzeba było, posłaliście mi,

¹⁷Nie przeto, żebym datku szukał; ale szukam pożytku, który by obfitował na rachunku waszym.

¹⁸Gdyżem odebrał wszystko i mam dostatek, pełenem, wziąwszy od Epafrodyta, co posłano od was, wonność dobrego zapachu, ofiarę przyjemną i Bogu się podobającą.

¹⁹A Bóg mój napełni wszelką potrzebę waszę według bogactwa swego, chwalebnie, w Chrystusie Jezusie.

²⁰A Bogu i Ojcu naszemu niech będzie chwała na wieki wieków. Amen.

²¹Pozdrówcie wszystkich świętych w Chrystusie Jezusie. Pozdrawiają was bracia, którzy są ze mną.

²²Pozdrawiają was wszyscy święci; ale osobliwie, którzy są z cesarskiego domu.

²³Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa niech będzie z wami wszystkimi. Amen.

List do Filipian 4

¹Dlatego, moi bracia umiłowani i utęsknieni, moja radości i korono, tak trwajcie w Panu, moi umiłowani.

²Proszę Ewodię i proszę Syntychę, aby były jednomyślne w Panu.

³Proszę też i ciebie, wierny towarzyszu, pomagaj tym, które razem ze mną pracowały w ewangelii, wraz z Klemensem i z innymi moimi współpracownikami, których imiona są w księdze życia.

⁴Radujcie się zawsze w Panu; mówię ponownie, radujcie się.

⁵Niech wasza skromność będzie znana wszystkim ludziom. Pan jest blisko.

⁶Nie troszczcie się o nic, ale we wszystkim przez modlitwę i prośbę z dziękczynieniem niech wasze pragnienia będą znane Bogu.

⁷A pokój Boży, który przewyższa wszelkie zrozumienie, będzie strzegł waszych serc i myśli w Chrystusie Jezusie.

⁸W końcu, bracia, co prawdziwe, co uczciwe, co sprawiedliwe, co czyste, co miłe, co chwalebne, jeśli jest jakaś cnota i jakaś chwała – o tym myślcie.

⁹Czyńcie to, czego się też nauczyliście, co przyjęliście, co słyszeliście i widzieliście we mnie, a Bóg pokoju będzie z wami.

¹⁰Uradowałem się bardzo w Panu, że teraz zakwitło na nowo wasze staranie o mnie, bo staraliście się o to, lecz nie mieliście sposobności.

¹¹Nie mówię tego z powodu niedostatku, bo nauczyłem się poprzestawać na tym, co mam.

¹²Umiem uniżać się, umiem też obfitować. Wszędzie i we wszystkim jestem wyćwiczony: umiem być syty i cierpieć głód, obfitować i znosić niedostatek.

¹³Wszystko mogę w Chrystusie, który mnie umacnia.

¹⁴Jednak dobrze uczyniliście, uczestnicząc w moim ucisku.

¹⁵A wy, Filipianie, wiecie, że na początku ewangelii, gdy opuściłem Macedonię, żaden kościół nie uczestniczył ze mną w dawaniu i braniu, tylko wy sami.

¹⁶Bo nawet do Tesaloniki raz i drugi posłaliście, czego mi było potrzeba.

¹⁷Nie żebym pragnął daru, ale pragnę owocu, który by wzrastał na wasze konto.

¹⁸Gdyż mam wszystko, i to w obfitości, jestem w pełni zaopatrzony, otrzymawszy od Epafrodyta to, co zostało posłane przez was, woń dobrego zapachu, ofiarę przyjemną i podobającą się Bogu.

¹⁹Lecz mój Bóg zaspokoi wszelką waszą potrzebę według swego bogactwa w chwale, w Chrystusie Jezusie.

²⁰A Bogu i Ojcu naszemu niech będzie chwała na wieki wieków. Amen.

²¹Pozdrówcie każdego świętego w Chrystusie Jezusie. Pozdrawiają was bracia, którzy są ze mną.

²²Pozdrawiają was wszyscy święci, szczególnie zaś ci z domu cesarskiego.

²³Łaska naszego Pana Jezusa Chrystusa niech będzie z wami wszystkimi. Amen. List do Filipian został napisany z Rzymu przez Epafrodyta.