List do Filipian 2 Porównanie: Gdańska vs Uwspółcz. Gdańska

List do Filipian 2

¹Jeźli tedy macie jaką pociechę w Chrystusie, jeźli jaką uciechę miłości, jeźli jaką społeczność ducha, jeźli są jakie wnętrzności i zlitowania w was,

²Dopełnijcież wesela mojego, abyście jednoż rozumieli, jednostajną miłość mając, będąc jednomyślni i jednoż rozumiejący;

³Nic nie czyniąc spornie, albo przez próżną chwałę, ale w pokorze jedni drugich mając za wyższych nad się.

⁴Nie upatrujcie każdy tylko, co jest jego, ale każdy też, co jest drugich.

⁵Tego tedy bądźcie o sobie rozumienia, które było i w Chrystusie Jezusie.

⁶Który, będąc w kształcie Bożym, nie poczytał sobie tego za drapiestwo równym być Bogu,

⁷Ale wyniszczył samego siebie, przyjąwszy kształt niewolnika, stawszy się podobny ludziom;

⁸I postawą znaleziony jako człowiek, sam się poniżył, będąc posłusznym aż do śmierci, a to śmierci krzyżowej.

⁹Dlatego też Bóg nader go wywyższył i darował mu imię, które jest nad wszystkie imię;

¹⁰Aby w imieniu Jezusowem wszelkie się kolano skłaniało, tych, którzy są na niebiesiech i tych, którzy są na ziemi, i tych, którzy są pod ziemią.

¹¹A wszelki język aby wyznawał, że Jezus Chrystus jest Panem ku chwale Boga Ojca.

¹²Przetoż, moi mili! jakoście zawsze posłuszni byli, nie tylko w przytomności mojej, ale teraz daleko więcej w niebytności mojej, z bojaźnią i ze drżeniem zbawienie swoje sprawujcie.

¹³Albowiem Bóg jest, który sprawuje w was chcenie i skuteczne wykonanie według upodobania swego.

¹⁴Wszystko czyńcie bez szemrania i poswarków,

¹⁵Abyście byli bez nagany i szczeremi dziatkami Bożemi, nienaganionymi w pośrodku narodu złego i przewrotnego, między którymi świecicie jako światła na świecie.

¹⁶Zachowywując słowa żywota ku chlubie mojej w dzień Chrystusowy, żem darmo nie bieżał i darmo nie pracował.

¹⁷Ale choćbym ofiarowany był dla ofiary i usługi wiary waszej, weselę się i spółweselę się ze wszystkimi wami;

¹⁸Z tegoż tedy i wy weselcie się i spółweselcie się ze mną.

¹⁹A mam nadzieję w Panu Jezusie, iż Tymoteusza w rychle poślę do was, abym się i ja ucieszył, dowiedziawszy się, co się z wami dzieje.

²⁰Albowiem nie mam nikogo w umyśle jemu równego, który by się uprzejmie o rzeczy wasze starać chciał;

²¹Bo wszyscy swoich rzeczy szukają, a nie tych, które są Jezusa Chrystusa.

²²Ale wiecie, iż on jest doświadczonym, a iż jako syn z ojcem ze mną służył w Ewangielii.

²³Mam tedy nadzieję, że tego do was poślę, skoro obaczę, co się ze mną dalej dziać będzie;

²⁴A mam ufność w Panu, że i sam w rychle do was przyjdę.

²⁵Alem rozumiał rzeczą potrzebną, Epafrodyta, brata i pomocnika i spółbojownika mego, a waszego Apostoła i sługę w potrzebie mojej, posłać do was,

²⁶Ponieważ pragnął was wszystkich i bardzo się frasował, żeście słyszeli, iż zachorował.

²⁷Bo wprawdzie chorował mało nie na śmierć; ale się Bóg zmiłował nad nim, a nie tylko nad nim, ale i nade mną, abym nie miał smutku na smutek.

²⁸Przetoż tem ochotniej posłałem go, abyście zasię ujrzawszy go, uweselili się, a ja abym miał mniej smutku.

²⁹Przyjmijcież go tedy w Panu ze wszystkiem weselem; a takich w poczciwości miejcie;

³⁰Boć dla dzieła Chrystusowego bliskim był śmierci, odważywszy zdrowie swoje, aby dopełnił tego, czego nie dostawało w usłudze waszej przeciwko mnie.

List do Filipian 2

¹Jeśli więc jest jakieś pocieszenie w Chrystusie, jeśli jakaś pociecha miłości, jeśli jakaś wspólnota Ducha, jeśli jakieś współczucie i miłosierdzie;

²Dopełnijcie mojej radości, bądźcie tej samej myśli, mając tę samą miłość, będąc zgodni i jednomyślni;

³Nie czyńcie nic z kłótliwości ani z próżnej chwały, lecz w pokorze uważajcie jedni drugich za wyższych od siebie.

⁴Niech każdy dba nie tylko o to, co jego, ale i o to, co innych.

⁵Niech będzie w was takie nastawienie umysłu, jakie też było w Chrystusie Jezusie;

⁶Który, będąc w postaci Boga, nie uważał bycia równym Bogu za grabież;

⁷Lecz ogołocił samego siebie, przyjmując postać sługi i stając się podobny do ludzi;

⁸A z postawy uznany za człowieka, uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci, i to śmierci krzyżowej.

⁹Dlatego też Bóg wielce go wywyższył i darował mu imię, które jest ponad wszelkie imię;

¹⁰Aby na imię Jezusa zginało się wszelkie kolano na niebie, na ziemi i pod ziemią.

¹¹I aby wszelki język wyznawał, że Jezus Chrystus jest Panem ku chwale Boga Ojca.

¹²Dlatego, moi umiłowani, tak jak zawsze byliście posłuszni, nie tylko w mojej obecności, ale jeszcze bardziej teraz, pod moją nieobecność, z bojaźnią i drżeniem wykonujcie swoje zbawienie.

¹³Bóg bowiem sprawia w was i chęć, i wykonanie według jego upodobania.

¹⁴Wszystko czyńcie bez szemrania i sporów;

¹⁵Abyście byli nienagannymi i niewinnymi dziećmi Bożymi, bez zarzutu pośród narodu złego i przewrotnego, wśród którego świecicie jak światła na świecie;

¹⁶Zachowując słowo życia, abym mógł się chlubić w dniu Chrystusa, że nie na próżno biegłem i nie na próżno pracowałem.

¹⁷Lecz choćbym został złożony na ofiarę i w posłudze waszej wiary, raduję się i cieszę z wami wszystkimi.

¹⁸Z tego i wy radujcie się i cieszcie ze mną.

¹⁹A mam nadzieję w Panu Jezusie, że wkrótce poślę do was Tymoteusza, abym został pocieszony, dowiedziawszy się, co się u was dzieje.

²⁰Nie mam bowiem nikogo o równych jemu myślach, który by się szczerze troszczył o wasze sprawy.

²¹Bo wszyscy szukają swego, a nie tego, co jest Jezusa Chrystusa.

²²Wiecie zaś, że on jest wypróbowany, gdyż jak syn z ojcem, tak on wraz ze mną służył w ewangelii.

²³Mam więc nadzieję, że poślę go do was, gdy tylko zobaczę, co dalej ze mną będzie.

²⁴A mam ufność w Panu, że i sam wkrótce do was przybędę.

²⁵Uznałem też za konieczne posłać do was Epafrodyta, mego brata, współpracownika i współbojownika, a waszego wysłannika i sługę w moich potrzebach;

²⁶Ponieważ tęsknił za wami wszystkimi i bardzo się smucił, gdyż słyszeliście, że zachorował.

²⁷Rzeczywiście bowiem chorował tak, że był bliski śmierci. Lecz Bóg zmiłował się nad nim, a nie tylko nad nim, ale i nade mną, abym nie doznawał smutku za smutkiem.

²⁸Dlatego tym pilniej posłałem go, abyście widząc go znowu, ucieszyli się, a ja żebym doznawał mniej smutku.

²⁹Przyjmijcie go więc w Panu z całą radością i miejcie takich w poszanowaniu;

³⁰Ponieważ dla sprawy Chrystusa bliski był śmierci, narażając swoje życie, aby dopełnić to, czego brakowało w waszej posłudze wobec mnie.