List do Efezjan 5 Porównanie: Gdańska vs Uwspółcz. Gdańska

List do Efezjan 5

¹Bądźcież tedy naśladowcami Bożymi, jako dzieci miłe;

²A chodźcie w miłości, jako i Chrystus umiłował nas i wydał samego siebie na ofiarę i na zabicie Bogu ku wdzięcznej wonności.

³A wszeteczeństwo i wszelka nieczystość albo łakomstwo niechaj nie będzie ani mianowane między wami, jako przystoi na świętych.

⁴Także sprośność i błazeńskie mowy, i żarty, które nie przystoją, ale raczej dziękowanie.

⁵Bo to wiecie, iż żaden wszetecznik, albo nieczysty, albo łakomca, (który jest bałwochwalcą), nie ma dziedzictwa w królestwie Chrystusowem i Bożem.

⁶Niechaj was nikt nie zwodzi próżnemi mowami; albowiem dla tych rzeczy przychodzi gniew Boży na synów upornych;

⁷Nie bądźcież tedy uczestnikami ich.

⁸Albowiemeście byli niekiedy ciemnością; aleście teraz światłością w Panu; chodźcież jako dziatki światłości,

⁹(Bo owoc Ducha zależy we wszelakiej dobrotliwości i w sprawiedliwości i w prawdzie.)

¹⁰Obierając to, co by się podobało Panu;

¹¹A nie spółkujcie z uczynkami niepożytecznemi ciemności, ale je raczej strofujcie.

¹²Albowiem co się potajemnie od nich dzieje, sromota i mówić.

¹³Lecz to wszystko, gdy bywa od światłości strofowane, bywa objawione; albowiem to wszystko, co bywa objawione, jest światłością;

¹⁴Dlatego mówi Pismo: Ocuć się, który śpisz i powstań od umarłych, a oświeci cię Chrystus.

¹⁵Patrzajcie tedy, jakobyście ostrożnie chodzili, nie jako niemądrzy, ale jako mądrzy.

¹⁶Czas odkupując; bo dni złe są.

¹⁷Przetoż nie bądźcie nierozumnymi, ale zrozumiewającymi, która jest wola Pańska.

¹⁸A nie upijajcie się winem, w którem jest rozpusta; ale bądźcie napełnieni duchem,

¹⁹Rozmawiając z sobą przez psalmy i hymny, i pieśni duchowne, śpiewając i grając w sercu swojem Panu,

²⁰Dzięki czyniąc zawsze za wszystko, w imieniu Pana naszego, Jezusa Chrystusa, Bogu i Ojcu.

²¹Będąc poddani jedni drugim w bojaźni Bożej.

²²Żony! bądźcie poddane mężom swoim, jako Panu;

²³Albowiem mąż jest głową żony, jako i Chrystus głową kościoła; a on jest zbawicielem ciała.

²⁴Jako tedy kościół poddany jest Chrystusowi, tak też żony mężom swoim we wszystkiem.

²⁵Mężowie! miłujcie żony wasze, jako i Chrystus umiłował kościół i wydał samego siebie za niego,

²⁶Aby go poświęcił, oczyściwszy omyciem wody przez słowo;

²⁷Aby go sobie wystawił chwalebnym kościołem, nie mającym zmazy albo zmarszczku, albo czego takiego, ale iżby był święty i bez nagany.

²⁸Tak powinni mężowie miłować żony swoje, jako swoje własne ciała; kto miłuje żonę swoję, samego siebie miłuje.

²⁹Albowiem żaden nigdy ciała swego nie miał w nienawiści, ale je żywi i ogrzewa, jako i Pan kościół.

³⁰Gdyżeśmy członkami ciała jego, z ciała jego i z kości jego.

³¹Dlatego opuści człowiek ojca swego i matkę, i przyłączy się do żony swojej, i będą dwoje jednem ciałem.

³²Tajemnica to wielka jest; lecz ja mówię o Chrystusie i o kościele.

³³A wszakże i każdy z was z osobna niechaj miłuje żonę swoję jako siebie samego, a żona niech się boi męża swego.

List do Efezjan 5

¹Bądźcie więc naśladowcami Boga jako umiłowane dzieci;

²I postępujcie w miłości, jak i Chrystus umiłował nas i wydał samego siebie za nas jako dar i ofiarę Bogu na miłą woń.

³A nierząd i wszelka nieczystość albo chciwość niech nie będą nawet wśród was wspominane, jak przystoi świętym;

⁴Także sprośność, niedorzeczne gadanie i nieprzyzwoite żarty, ale raczej dziękczynienie.

⁵Bo wiecie o tym, że żaden rozpustnik ani nieczysty, ani chciwiec, to znaczy bałwochwalca, nie ma dziedzictwa w królestwie Chrystusa i Boga.

⁶Niech was nikt nie zwodzi próżnymi słowami, bo z powodu tych rzeczy przychodzi gniew Boga na synów nieposłuszeństwa.

⁷Nie bądźcie więc ich wspólnikami.

⁸Byliście bowiem niegdyś ciemnością, lecz teraz jesteście światłością w Panu. Postępujcie jak dzieci światłości;

⁹(Bo owoc Ducha jest we wszelkiej dobroci, sprawiedliwości i prawdzie).

¹⁰Badając to, co podoba się Panu;

¹¹I nie miejcie nic wspólnego z bezowocnymi uczynkami ciemności, ale je raczej strofujcie.

¹²O tym bowiem, co się u nich po kryjomu dzieje, wstyd nawet mówić.

¹³A wszystko to, gdy jest strofowane, przez światło staje się jawne; to wszystko bowiem, co ujawnia, jest światłem.

¹⁴Dlatego Pismo mówi: Obudź się, który śpisz, i powstań z martwych, a zajaśnieje ci Chrystus.

¹⁵Uważajcie więc, żebyście postępowali rozważnie, nie jak niemądrzy, ale jak mądrzy;

¹⁶Odkupując czas, bo dni są złe.

¹⁷Dlatego nie bądźcie nierozumnymi, ale rozumiejcie, jaka jest wola Pana.

¹⁸A nie upijajcie się winem, w którym jest rozwiązłość, ale bądźcie napełnieni Duchem;

¹⁹Rozmawiając z sobą przez psalmy, hymny i pieśni duchowe, śpiewając i grając Panu w swoim sercu;

²⁰Dziękując zawsze za wszystko Bogu i Ojcu w imię naszego Pana Jezusa Chrystusa;

²¹Będąc poddani sobie nawzajem w bojaźni Boga.

²²Żony, bądźcie poddane swoim mężom jak Panu.

²³Bo mąż jest głową żony, jak i Chrystus głową kościoła, jest on też Zbawicielem ciała.

²⁴Jak więc kościół poddany jest Chrystusowi, tak też żony swoim mężom we wszystkim.

²⁵Mężowie, miłujcie swoje żony, jak i Chrystus umiłował kościół i wydał za niego samego siebie;

²⁶Aby go uświęcić, oczyściwszy obmyciem wodą przez słowo;

²⁷By stawić przed sobą kościół chwalebny, niemający skazy ani zmarszczki, ani czegoś podobnego, lecz żeby był święty i nienaganny.

²⁸Tak też mężowie powinni miłować swoje żony jak własne ciało. Kto miłuje swoją żonę, samego siebie miłuje.

²⁹Nikt bowiem nigdy nie miał w nienawiści swego ciała, ale je żywi i pielęgnuje, jak i Pan kościół.

³⁰Gdyż jesteśmy członkami jego ciała, z ciała jego i z kości jego.

³¹Dlatego opuści człowiek swego ojca i matkę i połączy się ze swoją żoną, i będą dwoje jednym ciałem.

³²Tajemnica to wielka, lecz ja mówię w odniesieniu do Chrystusa i kościoła.

³³Niech więc każdy z was z osobna miłuje swoją żonę jak samego siebie, a żona niech poważa swego męża.