Księga Liczb 10 Porównanie: Gdańska vs Uwspółcz. Gdańska

Księga Liczb 10

¹Potem Pan rzekł do Mojżesza, mówiąc:

²Spraw sobie dwie trąby srebrne; robotą ciągnioną uczynisz je, których używać będziesz do zwoływania ludu, i gdyby się wojsko ruszać miało.

³A gdy zatrąbią w nie, tedy się do ciebie zbieży wszystek lud ku drzwiom namiotu zgromadzenia.

⁴A jeźliby w jednę tylko zatrąbiono, tedy się zejdą do ciebie książęta, i hetmani wojsk Izraelskich.

⁵Gdyby zaś zatrąbiono głos przerywając, tedy się ruszy obóz leżących na wschód słońca.

⁶A gdy drugi raz zatrąbią, głos przerywając, tedy się ruszy obóz leżących na południe; z przerywaniem trąbić będą, gdy się ruszyć będą mieli.

⁷Ale gdy zwoływać lud będziecie, trąbić będziecie, a nie będziecie przerywać.

⁸A synowie Aaronowi, kapłani, trąbić będą w trąby: i będzie wam to za ustawę wieczną w potomstwie waszem.

⁹A gdy wyciągniecie na wojnę w ziemi waszej przeciwko nieprzyjacielowi, któryby was trapił, z przerywaniem w trąby trąbić będziecie; a przyjdziecie na pamięć przed Panem, Bogiem waszym, i zachowani będziecie od nieprzyjciół waszych.

¹⁰W dzień także wesela waszego, i w święta uroczyste wasze, i na nowiu miesięcy waszych, będziecie trąbić w te trąby przy ofiarach waszych całopalnych, i przy ofiarach waszych spokojnych, i przywiodą was na pamięć przed Bogiem waszym; Ja Pan, Bóg wasz.

¹¹I stało się roku wtórego, miesiąca wtórego, dnia dwudziestego tegoż miesiąca, że się podniósł obłok przybytku świadectwa.

¹²I ruszyli się synowie Izraelscy z hufcami swymi z puszczy Synaj, a stanął obłok na puszczy Faran.

¹³I ruszyli się najpierwej tak, jako był Pan rozkazał przez Mojżesza.

¹⁴Albowiem ruszyła się chorągiew obozu synów Judowych naprzód z hufcami swemi, a nad wojskiem jego był hetman Naason, syn Aminadabów.

¹⁵A nad wojskiem pokolenia synów Isascharowych był hetmanem Natanael, syn Suharów.

¹⁶A nad wojskiem pokolenia synów Zabulonowych był hetmanem Elijab, syn Helonów.

¹⁷Zatem złożono przybytek, i ciągnęli synowie Gersonowi, i synowie Merarego, niosąc przybytek.

¹⁸Ruszyła się zaś chorągiew obozu Rubenowego z hufcami swemi, a nad wojskiem jego był hetmanem Elisur, syn Sedeurów.

¹⁹A nad wojskiem pokolenia synów Symeonowych był hetmanem Selumijel, syn Surysaddajów.

²⁰A nad wojskiem też pokolenia synów Gadowych był hetmanem Elijazaf, syn Duelów.

²¹Zatem ruszyli się Kaatytowie, niosąc świątnicę, i stanowili przybytek, aż ci nadciągnęli.

²²Potem ruszyła się chorągiew obozu synów Efraimowych z hufcami swemi, a nad wojskiem jego był hetmanem Elisama, syn Ammiudów.

²³Nad wojskiem zaś pokolenia synów Manasesowych był hetmanem Gamalijel, syn Pedasurów.

²⁴Nad wojskiem zaś pokolenia synów Benjaminowych był hetmanem Abidan, syn Gedeonów.

²⁵Potem ruszyła się chorągiew obozu synów Danowych zawierając wszystkie obozy z wojski ich, a nad wojskiem jego był hetmanem Achyjezer, syn Ammisaddajów.

²⁶A nad wojskiem pokolenia synów Eserowych był hetmanem Pagijel, syn Ochranów.

²⁷A nad wojskiem pokolenia synów Neftalimowych był hetmanem Ahira, syn Enanów.

²⁸Takieć było ciągnienie synów Izraelskich z hufcami ich; i tak ciągnęli.

²⁹Potem rzekł Mojżesz do Hobaba, syna Raguelowego Madyjańczyka, świekra swego: My ciągniemy do miejsca, o którem rzekł Pan: Dam je wam. Pójdź z nami, a uczynimyć dobrze, ponieważ Pan obiecał wiele dobrego Izraelowi.

³⁰Któremu on odpowiedział: Nie pójdę: ale się wrócę do ziemi mojej i do rodziny mojej.

³¹I rzekł Mojżesz: Proszę, nie opuszczaj nas; bo ty wiesz, gdzie byśmy na puszczy obóz stanowić mieli, i będziesz przewodnikiem naszym.

³²A jeźliż pójdziesz z nami, i spotka nas to dobre, którem nam Pan uczyni dobrze, i my dobrze uczynimy tobie.

³³I odciągnęli od góry Pańskiej drogą trzech dni, a skrzynia przymierza Pańskiego szła przed nimi drogą trzech dni, aby im upatrzyła miejsce odpocznienia.

³⁴A obłok Pański szedł nad nimi we dnie, gdy się ruszali z stanowiska.

³⁵A gdy się ruszyć miała skrzynia, tedy mawiał Mojżesz: Powstań Panie, a niech będą rozproszeni nieprzyjaciele twoi, a niech uciekają, którzy cię nienawidzą, przed obliczem twojem.

³⁶A gdy zaś stanęła, tedy mówił: Nawróć się Panie do niezliczonego mnóstwa wojska Izraelskiego.

Księga Liczb 10

¹Potem Pan powiedział do Mojżesza:

²Zrób sobie dwie srebrne trąby. Wykonasz je robotą kutą, a będą ci służyć do zwoływania ludu i do nawoływania w drogę obozów.

³A gdy w nie zadmą, wtedy cały lud zgromadzi się do ciebie, u wejścia do Namiotu Zgromadzenia.

⁴A jeśli zadmą tylko w jedną trąbę, zejdą się do ciebie wodzowie, naczelnicy tysięcy Izraela.

⁵Gdy zatrąbicie, wydając urwany dźwięk, wtedy wyruszą obozy rozłożone po stronie wschodniej.

⁶A gdy drugi raz zatrąbicie, wydając urwany głos, wyruszą obozy rozłożone po stronie południowej. Będą trąbić, wydając urwany dźwięk, kiedy mają wyruszyć.

⁷Ale gdy będziecie zwoływać lud, zatrąbicie bez wydawania urywanego dźwięku.

⁸A synowie Aarona, kapłani, zadmą w trąby. Będzie to wieczysta ustawa dla was przez wszystkie wasze pokolenia.

⁹A gdy w waszej ziemi wyruszycie na wojnę przeciw wrogowi, który was gnębi, zadmiecie w trąby urwanym dźwiękiem; a przypomnicie się Panu, waszemu Bogu, i zostaniecie wybawieni od waszych wrogów.

¹⁰Także w dniu waszej radości, w wasze uroczyste święta oraz podczas waszych nowiów zadmiecie w trąby przy waszych ofiarach całopalnych i przy waszych ofiarach pojednawczych; będą one dla was pamiątką przed waszym Bogiem. Ja jestem Pan, wasz Bóg.

¹¹I w drugim roku, drugiego miesiąca, dwudziestego dnia tego miesiąca uniósł się obłok znad Przybytku Świadectwa.

¹²I synowie Izraela wyruszyli z pustyni Synaj, a obłok zatrzymał się na pustyni Paran.

¹³I po raz pierwszy wyruszyli tak, jak Pan rozkazał przez Mojżesza.

¹⁴Pierwsza ruszyła chorągiew obozu synów Judy według swoich zastępów, a na czele jego wojska był Nachszon, syn Amminadaba.

¹⁵Na czele wojska pokolenia synów Issachara był Netaneel, syn Suara.

¹⁶Na czele wojska pokolenia synów Zebulona był Eliab, syn Chelona.

¹⁷Potem złożono przybytek i wyruszyli synowie Gerszona i synowie Merariego, niosąc przybytek.

¹⁸Następnie ruszyła chorągiew obozu Rubena według swoich zastępów, a na czele jego wojska był Elizur, syn Szedeura.

¹⁹Na czele wojska pokolenia synów Symeona był Szelumiel, syn Suriszaddaja.

²⁰Na czele wojska pokolenia synów Gada był Eliasaf, syn Duela.

²¹Następnie wyruszyli Kehatyci, niosąc świątynię. Zanim przyszli, inni ustawiali przybytek.

²²Potem ruszyła chorągiew obozu synów Efraima według swoich zastępów, a na czele jego wojska był Eliszama, syn Ammihuda.

²³Na czele wojsk pokolenia synów Manassesa był Gamliel, syn Pedahsura.

²⁴Na czele wojska pokolenia synów Beniamina był Abidan, syn Gideoniego.

²⁵Następnie ruszyła chorągiew obozu synów Dana, tworząc tylną straż wszystkich obozów, według swoich zastępów, a na czele jego wojska był Achiezer, syn Ammiszaddaja.

²⁶Na czele wojska pokolenia synów Aszera był Pagiel, syn Okrana.

²⁷Na czele wojska pokolenia synów Neftalego był Achira, syn Enana.

²⁸Taki był porządek marszu synów Izraela według ich zastępów i tak ruszali.

²⁹Potem Mojżesz powiedział do Chobaba, syna Reuela Midianity, swego teścia: Wyruszamy do miejsca, o którym Pan powiedział: Dam je wam. Chodź z nami, a wyświadczymy ci dobro, ponieważ Pan obiecał wiele dobrego Izraelowi.

³⁰Ten mu odpowiedział: Nie pójdę, lecz wrócę do mojej ziemi i do mojej rodziny.

³¹Mojżesz powiedział: Proszę, nie opuszczaj nas, bo ty wiesz, gdzie na pustyni możemy rozbić obóz, i możesz być naszym przewodnikiem.

³²Jeśli pójdziesz z nami, wyświadczymy ci to dobro, które Pan nam uczyni.

³³I wyruszyli od góry Pana w drogę na trzy dni, a arka przymierza Pana szła przed nimi podczas tych trzech dni drogi, aby upatrzyć dla nich miejsce odpoczynku.

³⁴A obłok Pana był nad nimi za dnia, gdy wyruszali z obozu.

³⁵A gdy arka miała ruszyć, wtedy Mojżesz mówił: Powstań, Panie, a niech rozproszą się twoi wrogowie i niech uciekają przed tobą ci, którzy cię nienawidzą.

³⁶Gdy zaś się zatrzymywała, wtedy mówił: Wróć, Panie, do niezliczonych tysięcy Izraela.