1 List do Koryntian 12

¹A o duchownych darach, bracia! nie chcę, abyście wiedzieć nie mieli.

²Wiecie, iż gdyście poganami byli, do bałwanów niemych, jako was wodzono, daliście się prowadzić.

³Przetoż oznajmuję wam, iż nikt przez Ducha Bożego mówiąc, nie rzecze Jezusa być przeklęstwem; i nikt nie może nazwać Jezusa Panem, tylko przez Ducha Świętego.

⁴A różneć są dary, ale tenże Duch.

⁵I różne są posługi, ale tenże Pan.

⁶I różne są sprawy, ale tenże Bóg, który sprawuje wszystko we wszystkich.

⁷A każdemu bywa dane objawienie Ducha ku pożytkowi.

⁸Albowiem jednemu przez Ducha bywa dana mowa mądrości, a drugiemu mowa umiejętności przez tegoż Ducha;

⁹A drugiemu wiara w tymże Duchu, a drugiemu dar uzdrawiania w tymże Duchu, a drugiemu czynienie cudów, a drugiemu proroctwo, a drugiemu rozeznanie duchów.

¹⁰A drugiemu rozmaite języki, a drugiemu wykładanie języków.

¹¹A to wszystko sprawuje jeden a tenże Duch, udzielając z osobna każdemu, jako chce.

¹²Albowiem jako ciało jedno jest, a członków ma wiele, ale wszystkie członki ciała jednego, choć ich wiele jest, są jednym ciałem: tak i Chrystus.

¹³Albowiem przez jednego Ducha my wszyscy w jedno ciało jesteśmy ochrzczeni, bądź Żydowie, bądź Grekowie, bądź niewolnicy, bądź wolni, a wszyscy napojeni jesteśmy w jednego Ducha.

¹⁴Albowiem ciało nie jest jednym członkiem, ale wieloma.

¹⁵Jeźliby rzekła noga: Ponieważem nie jest ręką, nie jestem z ciała; izali dlatego nie jest z ciała?

¹⁶A jeźliby rzekło ucho: Ponieważem nie jest okiem, nie jestem z ciała; izali dlatego nie jest z ciała?

¹⁷Jeźliż wszystko ciało jest okiem, gdzież słuch? a jeźliż wszystko słuchem, gdzież powonienie?

¹⁸Ale teraz Bóg ułożył członki, każdy z nich z osobna w ciele, jako chciał.

¹⁹A jeźliby wszystkie były jednym członkiem, gdzieżby było ciało?

²⁰Ale teraz, acz jest wiele członków, lecz jedno jest ciało.

²¹Nie może tedy rzec oko ręce: Nie potrzebuję ciebie, albo zaś głowa nogom: Nie potrzebuję was.

²²I owszem daleko więcej członki, które się zdadzą być najmdlejsze w ciele, potrzebne są.

²³A które mamy za najniepoczciwsze w ciele, tym większą poczciwość wyrządzamy, a niepoczciwe członki nasze obfitszą poczciwość mają.

²⁴Bo poczciwe członki nasze tego nie potrzebują; lecz Bóg tak umiarkował ciało, dawszy członkowi, któremu czci nie dostaje, obfitszą poczciwość.

²⁵Aby nie było rozerwania w ciele, ale iżby jedne członki o drugich jednakież staranie miały.

²⁶A przetoż jeźliże jeden członek cierpi, cierpią z nim wszystkie członki; a jeźli bywa uczczony jeden członek, radują się z nim wszystkie członki.

²⁷Lecz wy jesteście ciałem Chrystusowym i członkami, każdy z osobna.

²⁸A niektórych Bóg postanowił we zborze, najprzód Apostołów, potem proroków, po trzecie nauczycieli, potem cudotwórców, potem dary uzdrawiania, pomocników, rządców, rozmaitość języków.

²⁹Izali wszyscy są Apostołami? Izali wszyscy prorokami? Izali wszyscy nauczycielami? Izali wszyscy cudotwórcami?

³⁰Izali wszyscy mają dary uzdrawiania? Izali wszyscy językami mówią? Izali wszyscy tłumaczą?

³¹Starajcie się usilnie o lepsze dary; a ja wam jeszcze zacniejszą drogę ukażę.

1 List do Koryntian 12

¹A co do duchowych darów, bracia, nie chcę, żebyście byli w niewiedzy.

²Wiecie, że gdy byliście poganami, do niemych bożków, jak was wiedziono, daliście się prowadzić.

³Dlatego oznajmiam wam, że nikt, kto mówi przez Ducha Bożego, nie powie, że Jezus jest przeklęty. Nikt też nie może powiedzieć, że Jezus jest Panem, jak tylko przez Ducha Świętego.

⁴A różne są dary, lecz ten sam Duch.

⁵Różne też są posługi, lecz ten sam Pan.

⁶I różne są działania, lecz ten sam Bóg, który sprawia wszystko we wszystkich.

⁷A każdemu jest dany przejaw Ducha dla wspólnego pożytku.

⁸Jednemu bowiem przez Ducha jest dana mowa mądrości, drugiemu mowa wiedzy przez tego samego Ducha;

⁹Innemu wiara w tym samym Duchu, innemu dar uzdrawiania w tym samym Duchu;

¹⁰Innemu dar czynienia cudów, innemu proroctwo, innemu rozróżnianie duchów, innemu różne rodzaje języków, a innemu tłumaczenie języków.

¹¹A to wszystko sprawia jeden i ten sam Duch, udzielając każdemu z osobna, jak chce.

¹²Jak bowiem ciało jest jedno, a członków ma wiele i wszystkie członki jednego ciała, choć jest ich wiele, są jednym ciałem, tak i Chrystus.

¹³Bo wszyscy przez jednego Ducha zostaliśmy ochrzczeni w jedno ciało, czy to Żydzi, czy Grecy, czy niewolnicy, czy wolni, i wszyscy zostaliśmy napojeni w jednego Ducha.

¹⁴Ciało bowiem nie jest jednym członkiem, ale wieloma.

¹⁵Gdyby noga powiedziała: Ponieważ nie jestem ręką, nie należę do ciała – czy dlatego nie należy do ciała?

¹⁶A gdyby ucho powiedziało: Ponieważ nie jestem okiem, nie należę do ciała – czy dlatego nie należy do ciała?

¹⁷Gdyby całe ciało było okiem, gdzież byłby słuch? A gdyby całe było słuchem, gdzież powonienie?

¹⁸Lecz Bóg umieścił członki w ciele, każdy z nich tak, jak chciał.

¹⁹Gdyby wszystkie były jednym członkiem, gdzież byłoby ciało?

²⁰Tymczasem wiele jest członków, lecz jedno ciało.

²¹Nie może więc oko powiedzieć ręce: Nie potrzebuję ciebie, albo głowa nogom: Nie potrzebuję was.

²²Przeciwnie, o wiele bardziej potrzebne są te członki ciała, które wydają się najsłabsze.

²³A te, które uważamy za mało godne szacunku, tym większym otaczamy szacunkiem, a nasze wstydliwe członki otrzymują większe poszanowanie.

²⁴Natomiast nasze przyzwoite członki tego nie potrzebują. Lecz Bóg tak ukształtował ciało, że dał członkowi, któremu brakuje czci, więcej szacunku;

²⁵Aby nie było podziału w ciele, ale żeby członki jednakowo troszczyły się o siebie nawzajem.

²⁶Tak więc, jeśli jeden członek cierpi, cierpią z nim wszystkie członki, a jeśli jeden członek doznaje czci, radują się z nim wszystkie członki.

²⁷Wy zaś jesteście ciałem Chrystusa, a z osobna członkami.

²⁸A Bóg ustanowił niektórych w kościele najpierw jako apostołów, potem proroków, po trzecie nauczycieli, potem cudotwórców, potem dary uzdrawiania, niesienia pomocy, rządzenia, różne języki.

²⁹Czy wszyscy są apostołami? Czy wszyscy prorokami? Czy wszyscy nauczycielami? Czy wszyscy cudotwórcami?

³⁰Czy wszyscy mają dary uzdrawiania? Czy wszyscy mówią językami? Czy wszyscy tłumaczą?

³¹Starajcie się usilnie o lepsze dary; a ja wam wskażę drogę jeszcze doskonalszą.