Prediker 7

¹Wie zal den mens kunnen zeggen, Wat goed voor hem is in het leven, In het gering getal van zijn dagen, Die als een schaduw voorbijgaan. Wie zal den mens kunnen zeggen, Wat er na hem gebeurt onder de zon.

²Een goede naam gaat de fijnste olie te boven, De sterfdag de dag der geboorte.

³Beter gaat men naar een huis, waar men rouwt, Dan naar een huis, waar feest wordt gevierd. Want dat is het einde van iederen mens; Iedere levende neme het ter harte.

⁴Beter te treuren dan te lachen; Want een bedrukt gelaat wekt medelijden.

⁵Het hart der wijzen is in het huis, waar men rouwt, Het hart der dwazen in het huis van de vreugd.

⁶Beter te luisteren naar de berisping der wijzen, Dan te horen naar het lied van de dwazen.

⁷Want zoals het knetteren der doornen onder de ketel, Zo is het lachen der dwazen; beide zijn ijdel.

⁸Verdrukking maakt van den wijze een dwaas, En geschenken bederven het hart.

⁹Beter het einde van iets dan het begin; Beter lankmoedig van hart dan hoogmoedig.

¹⁰Word niet spoedig vergramd in uw geest, Want gramschap huist in de boezem der dwazen.

¹¹Vraag niet, waarom vroeger de tijden beter waren dan nu; Want niet uit wijsheid vraagt ge zo iets.

¹²Wijsheid staat in waarde gelijk met een erfenis, Een groot goed is het voor hen, die het zonlicht aanschouwen;

¹³Want wijsheid beschermt, en rijkdom beschermt, Maar de kennis der wijsheid geeft bovendien leven aan wie haar bezit.

¹⁴Geef acht op het werk van God; Want wie kan recht buigen, wat Hij krom heeft gemaakt?

¹⁵Als het dus goed gaat, wees dan blij; Gaat het slecht, wil dan bedenken: Zowel het een als het ander heeft God gemaakt, Opdat de mens niet op de toekomst rekent.

¹⁶Beide heb ik gezien in mijn vluchtig leven: Soms komt een rechtvaardige om, ondanks zijn deugd, En de boze leeft lang, ondanks zijn zonde.

¹⁷Overdrijf dus uw braafheid niet, en wees niet te wijs; Waarom zoudt gij teleurgesteld worden?

¹⁸Maar leef er ook niet op los, en wees geen dwaas; Waarom zoudt gij sterven vóór uw tijd?

¹⁹Beter is, dat ge het ene vasthoudt, En het andere niet laat varen; Want wie God vreest, zal beide volbrengen.

²⁰De wijsheid helpt den wijze meer, Dan tien prinsen in de stad;

²¹Maar niemand is er op aarde zo braaf, Dat hij steeds goed doet en nooit kwaad.

²²Let ook niet op alles, wat er gezegd wordt, Opdat ge uw knecht u niet hoort vervloeken.

²³Ge zijt toch uzelf wel bewust, Dat ook gij vaak anderen hebt vervloekt.

²⁴Dat alles heb ik met wijsheid doorzocht; Maar hoe meer ik naar de wijsheid streefde, Hoe verder zij van mij week.

²⁵Al wat er gebeurt, is zo ongenaakbaar en diep, Zo diepzinnig; wie kan het doorgronden?

²⁶En toch heb ik mij er op toegelegd, Om kennis en doorzicht te verwerven, Om wijsheid te bekomen en inzicht, Om te begrijpen, dat de zonde een dwaasheid is, En wangedrag een zotheid moet zijn.

²⁷En ik vond, dat de vrouw bitterder is dan de dood, Want zij is een valstrik; Haar hart is een net, haar handen zijn boeien. Wie Gode behaagt, ontsnapt er aan; Maar de zondaar wordt er door gevangen.

²⁸Zie, zegt de Prediker, dit heb ik gevonden: (Alles heb ik beproefd, om een verklaring te vinden,

²⁹Maar mijn ziel zoekt nog altijd vergeefs;) Eén man vond ik op duizend; Maar een vrouw heb ik er niet onder gevonden.

³⁰Alleen dit heb ik gevonden: God heeft de mensen rechtschapen gemaakt, Maar zelf zoeken zij allerlei slechtheid.

Prediker 7

¹Beter is een goede naam, dan goede olie, en de dag des doods, dan de dag, dat iemand geboren wordt.

²Het is beter te gaan in het klaaghuis, dan te gaan in het huis des maaltijds; want in hetzelve is het einde aller mensen, en de levende legt het in zijn hart.

³Het treuren is beter dan het lachen; want door de droefheid des aangezichts wordt het hart gebeterd.

⁴Het hart der wijzen is in het klaaghuis; maar het hart der zotten in het huis der vreugde.

⁵Het is beter te horen het bestraffen des wijzen, dan dat iemand hore het gezang der dwazen.

⁶Want gelijk het geluid der doornen onder een pot is, alzo is het lachen eens zots. Dit is ook ijdelheid.

⁷Voorwaar, de onderdrukking zou wel een wijze dol maken; en het geschenk verderft het hart.

⁸Het einde van een ding is beter dan zijn begin; de lankmoedige is beter dan de hoogmoedige.

⁹Zijt niet haastig in uw geest om te toornen; want de toorn rust in den boezem der dwazen.

¹⁰Zeg niet: Wat is er, dat de vorige dagen beter geweest zijn, dan deze? Want gij zoudt naar zulks niet uit wijsheid vragen.

¹¹De wijsheid is goed met een erfdeel; en degenen, die de zon aanschouwen, hebben voordeel daarvan.

¹²Want de wijsheid is tot een schaduw, en het geld is tot een schaduw; maar de uitnemendheid der wetenschap is, dat de wijsheid haar bezitters het leven geeft.

¹³Aanmerk het werk Gods; want wie kan recht maken, dat Hij krom gemaakt heeft?

¹⁴Geniet het goede ten dage des voorspoeds, maar ten dage des tegenspoeds, zie toe; want God maakt ook den een tegenover den ander, ter oorzake dat de mens niet zou vinden iets, dat na hem zal zijn.

¹⁵Dit alles heb ik gezien in de dagen mijner ijdelheid; er is een rechtvaardige, die in zijn gerechtigheid omkomt; daarentegen is er een goddeloze, die in zijn boosheid zijn dagen verlengt.

¹⁶Wees niet al te rechtvaardig, noch houd uzelven al te wijs; waarom zoudt gij verwoesting over u brengen?

¹⁷Wees niet al te goddeloos, noch wees al te dwaas; waarom zoudt gij sterven buiten uw tijd?

¹⁸Het is goed, dat gij daaraan vasthoudt, en trek ook uw hand van dit niet af; want die God vreest, dien ontgaat dat al.

¹⁹De wijsheid versterkt den wijze meer dan tien heerschappers, die in een stad zijn.

²⁰Voorwaar, er is geen mens rechtvaardig op aarde, die goed doet, en niet zondigt.

²¹Geef ook uw hart niet tot alle woorden, die men spreekt, opdat gij niet hoort, dat uw knecht u vloekt.

²²Want uw hart heeft ook veelmalen bekend, dat gij ook anderen gevloekt hebt.

²³Dit alles heb ik met wijsheid verzocht; ik zeide: Ik zal wijsheid bekomen, maar zij was nog verre van mij.

²⁴Hetgeen verre af is, en zeer diep, wie zal dat vinden?

²⁵Ik keerde mij om, en mijn hart, om te weten, en om na te sporen, en te zoeken wijsheid en een sluitrede; en om te weten de goddeloosheid der zotheid, en de dwaasheid der onzinnigheden.

²⁶En ik vond een bitterder ding, dan de dood: een vrouw, welker hart netten en garen, en haar handen banden zijn; wie goed is voor Gods aangezicht, zal van haar ontkomen; daarentegen de zondaar zal van haar gevangen worden.

²⁷Ziet, dit heb ik gevonden, zegt de prediker, het ene bij het andere, om de sluitrede te vinden;

²⁸Dewelke mijn ziel nog zoekt, maar ik heb haar niet gevonden: een man uit duizend heb ik gevonden; maar een vrouw onder die allen heb ik niet gevonden.

²⁹Alleenlijk ziet, dit heb ik gevonden, dat God den mens recht gemaakt heeft, maar zij hebben veel vonden gezocht.