Prediker 10 Comparison: Canisius 1939 vs Statenvertaling (Apocriefe)

Prediker 10

¹Dode vliegen verpesten welriekende balsem; Zo verliest de edelste wijsheid door een weinig dwaasheid haar roem.

²Het hart van den wijze zit rechts, Het hart van den dwaze zit links.

³Welke weg de dwaas ook gaat, zijn verstand schiet te kort; Maar van iedereen zegt hij: Wat een dwaas!

⁴Als de toorn van een vorst u bedreigt, Loop dan niet weg van uw post; Want kalmte brengt grote opwinding tot bedaren.

⁵Nog een ander kwaad zag ik onder de zon: Vergissingen door vorsten begaan.

⁶De dwaas wordt op hoge posten geplaatst, En vele aanzienlijken blijven ten achter;

⁷Dienstknechten zag ik te paard, En prinsen gingen als slaven te voet.

⁸Wie een kuil graaft, valt er zelf in; Wie een muur doorbreekt, wordt door een slang gebeten.

⁹Wie stenen draagt, bezeert zich er aan; Wie hout klooft, loopt gevaar, zich te wonden.

¹⁰Is het ijzer stomp geworden, En slijpt men de snede niet, Dan moet men zijn krachten verdubbelen; Zo biedt de wijsheid een voordeel.

¹¹En als de slang bijt, omdat ze niet wordt bezworen, Heeft de slangenbezweerder geen nut van zijn kunde.

¹²Aangenaam zijn woorden uit de mond van een wijze; Maar de lippen van een dwaas brengen hem verderf.

¹³Reeds het begin van zijn woorden is dwaasheid, En het einde ervan barre onzin;

¹⁴Want de dwaas verspilt vele woorden. Niemand weet, wat de toekomst brengt; Want wie kan hem zeggen, wat er later komt?

¹⁵De domme slooft zich af bij zijn werk, Omdat hij niet eens de weg naar de stad kent.

¹⁶Wee u, land, als uw koning een kind is, En uw prinsen in de morgenstond slempen.

¹⁷Heil u, land, als uw koning een edelman is, En uw prinsen op tijd maaltijd houden, Stevig, maar zonder zich te bedrinken.

¹⁸Bij luiheid verzakken de balken, En het huis wordt lek door traagheid van handen.

¹⁹Om te genieten legt men maaltijden aan, En wijn vervrolijkt het leven; Voor geld is alles te krijgen.

²⁰Vloek den koning zelfs niet op uw sponde, En scheld zelfs in uw slaapvertrek niet op den rijke; Want de vogels in de lucht kraaien het rond, En de fladderaars brengen het uit.

Prediker 10

¹Een dode vlieg doet de zalf des apothekers stinken en opwellen; alzo een weinig dwaasheid een man, die kostelijk is van wijsheid en van eer.

²Het hart des wijzen is tot zijn rechter hand, maar het hart eens zots is tot zijn linkerhand.

³En ook wanneer de dwaas op den weg wandelt, zijn hart ontbreekt hem, en hij zegt tot een iegelijk, dat hij dwaas is.

⁴Als de geest des heersers tegen u oprijst, verlaat uw plaats niet; want het is medicijn, het stilt grote zonden.

⁵Er is nog een kwaad, dat ik gezien heb onder de zon, als een dwaling, die van het aangezicht des oversten voortkomt.

⁶Een dwaas wordt gezet in grote hoogheden, maar de rijken zitten in de laagte.

⁷Ik heb knechten te paard gezien, en vorsten, gaande als knechten op de aarde.

⁸Wie een kuil graaft, zal daarin vallen; en wie een muur doorbreekt, een slang zal hem bijten.

⁹Wie stenen wegdraagt, zal smart daardoor lijden; wie hout klieft, zal daardoor in gevaar zijn.

¹⁰Indiën hij het ijzer heeft stomp gemaakt, en hij slijpt de snede niet, dan moet hij meerder kracht te werk stellen; maar de wijsheid is een uitnemende zaak, om iets recht te maken.

¹¹Indiën de slang gebeten heeft, eer der bezwering geschied is, dan is er geen nuttigheid voor den allerwelsprekendsten bezweerder.

¹²De woorden van een wijzen mond zijn aangenaam; maar de lippen van een zot verslinden hemzelven.

¹³Het begin der woorden zijns monds is dwaasheid, en het einde zijns monds is boze dolligheid.

¹⁴De dwaas maakt wel veel woorden; maar de mens weet niet, wat het zij, dat geschieden zal; en wat na hem geschieden zal, wie zal het hem te kennen geven?

¹⁵De arbeid der zotten maakt een iegelijk van hen moede; dewijl zij niet weten naar de stad te gaan.

¹⁶Wee u, land! welks koning een kind is, en welks vorsten tot in den morgenstond eten!

¹⁷Welgelukzalig zijt gij, land! welks koning een zoon der edelen is, en welks vorsten ter rechter tijd eten, tot sterkte en niet tot drinkerij.

¹⁸Door grote luiheid verzwakt het gebint, en door slapheid der handen wordt het huis doorlekkende.

¹⁹Men maakt maaltijden om te lachen, en de wijn verheugt de levenden, en het geld verantwoordt alles.

²⁰Vloek den koning niet, zelfs in uw gedachten, en vloek den rijke niet in het binnenste uwer slaapkamer; want het gevogelte des hemels zou de stem wegvoeren, en het gevleugelde zou het woord te kennen geven.