Jesaja 32

¹Zie, dan zal een Koning met gerechtigheid heersen, En de vorsten zullen besturen met recht.

²Ieder van hen zal zijn als een beschutting tegen de wind, En als een schuilplaats tegen de regen; Als een waterbeek in de steppe, Als de schaduw van een machtige rots op het dorstige land.

³Dan blijven de ogen der zienden niet langer gesloten, En de oren der horenden luisteren weer;

⁴Het onbezonnen verstand leert begrijpen, De stamelende tong spreekt vloeiend en klaar;

⁵De dwaas wordt niet langer voor edel gehouden, De sluwerd geen man van aanzien genoemd.

⁶Want de dwaas spreekt maar dwaasheid En zijn hart zint op boosheid: Om vermetel te worden, En tegen Jahweh te lasteren; Om den hongerige gebrek te doen lijden, Den dorstige een dronk te onthouden.

⁷En de sluwerd verzint listige streken, Beraamt boze plannen, Om ongelukkigen door leugen in het verderf te storten, Den arme door zijn beschuldiging voor het gerecht.

⁸Maar een edel mens vormt nobele plannen, En brengt ze ten uitvoer.

⁹Lichtzinnige vrouwen, hoort naar mijn stem, Luchthartige dochters, luistert naar mijn woord!

¹⁰Na jaar en dag Zult ge beven, luchthartigen: Want dan is ‘t gedaan met de wijn, En geen oogst is er meer.

¹¹Siddert lichtzinnigen, beeft luchthartigen, Ontkleedt en ontbloot u; Gordt de rouw om uw lenden,

¹²En slaat op uw borsten: Om de lieflijke velden, De vruchtbare wijnstok.

¹³Doornen en distels woekeren op de grond van mijn volk In alle lustpaleizen der dartele veste;

¹⁴Want de burcht ligt eenzaam, verlaten de woelige stad, Ofel en toren verwoest: Holen voor eeuwig, Een lustoord voor ezels, een weide der kudde.

¹⁵Dan stort Hij voor eeuwig een geest uit de hoge over ons uit, En wordt de steppe een boomgaard, de boomgaard een woud.

¹⁶Het recht zal in de steppe vertoeven, De gerechtigheid in de boomgaard wonen;

¹⁷En vrede zal de winst der gerechtigheid zijn, Rust en veiligheid de vrucht van het recht voor altoos!

¹⁸Mijn volk zal in een oord van vrede wonen, In veilige woningen in zorgeloze rust.

¹⁹Maar het woud zal worden geveld en vernield, De stad tot de grond geslecht.

²⁰Heil u! Gij zult aan alle wateren zaaien, En rund en ezel daar vrij laten lopen.

Jesaja 32

¹Ziet, een koning zal regeren in gerechtigheid, en de vorsten zullen heersen naar recht.

²En die man zal zijn als een verberging tegen den wind, en een schuilplaats tegen den vloed, als waterbeken in een dorre plaats, als de schaduw van een zwaren rotssteen in een dorstig land.

³En de ogen dergenen, die zien, zullen niet terugzien, en de oren dergenen, die horen, zullen opmerken.

⁴En het hart der onbedachtzamen zal de wetenschap verstaan, en de tong der stamelenden zal vaardig zijn, om bescheidenlijk te spreken.

⁵De dwaas zal niet meer genoemd worden milddadig, en de gierige zal niet meer mild geheten worden.

⁶Want een dwaas spreekt dwaasheid, en zijn hart doet ongerechtigheid, om huichelarij te plegen, en om dwaling te spreken tegen den Heere, om de ziel des hongerigen ledig te laten, en den dorstige drank te doen ontbreken.

⁷En eens gierigaards ganse gereedschap is kwaad; hij beraadslaagt schandelijke verdichtselen, om de ellendigen te bederven met valse redenen, en het recht, als de arme spreekt.

⁸Maar een milddadige beraadslaagt milddadigheden, en staat op milddadigheden.

⁹Staat op, gij geruste vrouwen, hoort mijn stem; gij dochters, die zo zeker zijt, neemt mijn redenen ter ore.

¹⁰Vele dagen over het jaar zult gij beroerd zijn, gij dochters, die zo zeker zijt, want de wijnoogst zal uit zijn, er zal geen inzameling komen.

¹¹Beeft, gij geruste vrouwen; weest beroerd, dochters, die zo zeker zijt; trekt u uit, en ontbloot u, en gordt zakken om uw lendenen.

¹²Men zal rouwklagen over de borsten, over de gewenste akkers, over de vruchtbare wijnstokken.

¹³Op het land mijns volks zal de doorn en de distel opgaan; ja, op alle vreugdehuizen, in de vrolijk huppelende stad.

¹⁴Want het paleis zal verlaten zijn, het gewoel der stad zal ophouden; Ofel en de wachttorens zullen tot spelonken zijn, tot in der eeuwigheid, een vreugde der woudezelen, een weide der kudden.

¹⁵Totdat over ons uitgegoten worde de Geest uit de hoogte; dan zal de woestijn tot een vruchtbaar veld worden, en het vruchtbare veld zal voor een woud geacht worden.

¹⁶En het recht zal in de woestijn wonen, en de gerechtigheid zal op het vruchtbare veld verblijven.

¹⁷En het werk der gerechtigheid zal vrede zijn; en de werking der gerechtigheid zal zijn gerustheid en zekerheid tot in eeuwigheid.

¹⁸En mijn volk zal in een woonplaats des vredes wonen, en in welverzekerde woningen, en in stille geruste plaatsen.

¹⁹Maar het zal hagelen, waar men afgaat in het woud, en de stad zal laag worden in de laagte.

²⁰Welgelukzalig zijt gijlieden, die aan alle wateren zaait; gij, die den voet des osses en des ezels derwaarts henenzendt!