Filippenzen 2

¹Wanneer dan een vermaning in Christus of een liefderijk woord, geestesgemeenschap, hartelijkheid of deernis nog vat op u heeft,

²maakt dan mijn vreugde volkomen door eensgezind te zijn, de onderlinge liefde te bewaren, en eenstemmig hetzelfde na te streven;

³door niets uit partijzucht of ijdele glorie te doen, maar ootmoedig een ander hoger te achten dan uzelf;

⁴door niet alleen op uw eigen belang te letten, maar ook op dat van anderen bedacht te zijn.

⁵L at dezelfde gezindheid onder u heersen, als ook in Christus Jesus was.

⁶Want hoewel Hij Gods gestalte bezat en zijn gelijkheid met God geen roof hoefde achten,

⁷heeft Hij toch er Zich van ontdaan, door de gestalte aan te nemen van een slaaf en gelijk te worden aan de mensen.

⁸En toen Hij uiterlijk als een mens werd bevonden, heeft Hij Zich nog vernederd, door gehoorzaam te worden tot de dood, ja, tot de dood van het kruis.

⁹Maar daarom dan ook heeft God Hem verheven en Hem de Naam gegeven hoog boven alle namen,

¹⁰opdat in de Naam van Jesus iedere knie zich zou buigen in de hemel, op aarde en onder de aarde,

¹¹en iedere tong zou belijden tot glorie van God den Vader, dat Jesus Christus de Heer is.

¹²Mijn geliefden, omdat gij altijd gehoorzaam zijt, weest het dan ook niet alleen, wanneer ik bij u ben, maar thans bij mijn afwezigheid nog veel meer. Bewerkt uw heil met vrezen en beven;

¹³want God is het, die naar zijn welbehagen in u het willen uitwerkt en het handelen.

¹⁴Doet alles zonder morren en aarzelen,

¹⁵opdat gij onberispelijk moogt zijn en ongerept, vlekkeloze kinderen van God temidden van een krom en verdraaid geslacht, waaronder gij schittert als sterren in het heelal.

¹⁶Houdt vast aan het woord des levens, opdat ik op de Dag van Christus kan roemen, dat ik niet tevergeefs heb gelopen of tevergeefs heb gezwoegd.

¹⁷En al word ik dan ook als plengoffer vergoten bij de offerande en de eredienst van uw geloof, dan blijf ik me toch nog verheugen, en mij met u allen verblijden.

¹⁸En ook gij moet u er over verheugen, en blijde met me zijn.

¹⁹In den Heer Jesus hoop ik, Timóteus spoedig tot u te zenden, om ook zelf te worden verkwikt, wanneer ik verneem, hoe het u gaat.

²⁰Want ik heb niemand, die zo goed is gestemd en die zo trouw uw zaak behartigt.

²¹Want allen zoeken hun eigen belang, niet de belangen van Christus Jesus.

²²Maar gij weet, dat zijn trouw is beproefd, en dat hij voor het Evangelie met mij heeft gezwoegd, als een kind met zijn vader.

²³Ik hoop hem dus te zenden, zodra ik de uitslag van mijn proces kan voorzien.

²⁴En ik vertrouw in den Heer, dat ik dan ook zelf spoedig zal komen.

²⁵Ik heb het intussen nodig geacht, Epafroditus naar u toe te zenden: mijn broeder, medearbeider en medestrijder; uw bode, die me van het nodige heeft voorzien.

²⁶Want hij verlangt naar u allen, en is een beetje bekommerd, omdat gij van zijn ziekte gehoord hebt.

²⁷Hij is inderdaad ziek geweest, en zelfs de dood nabij. Maar God heeft medelijden met hem gehad; en niet slechts met hem, maar ook met mij: dat ik niet het ene verdriet na het andere zou hebben.

²⁸Ik zend hem dus terug met des te meer spoed, opdat gij u verheugen moogt als gij hem weerziet, en ikzelf een zorg minder zal hebben.

²⁹Ontvangt hem dus in den Heer met ongemengde blijdschap. Houdt zulke mannen in ere;

³⁰want om de zaak van Christus is hij de dood nabij geweest, en heeft hij zijn leven gewaagd, om mij uw verdere ondersteuning te brengen.

Filippenzen 2

¹Indiën er dan enige vertroosting is in Christus, indien er enige troost is der liefde, indien er enige gemeenschap is des Geestes, indien er enige innerlijke bewegingen en ontfermingen zijn;

²Zo vervult mijn blijdschap, dat gij moogt eensgezind zijn, dezelfde liefde hebbende, van een gemoed en van een gevoelen zijnde.

³Doet geen ding door twisting of ijdele eer, maar door ootmoedigheid achte de een den ander uitnemender dan zichzelven.

⁴Een iegelijk zie niet op het zijne, maar een iegelijk zie ook op hetgeen der anderen is.

⁵Want dat gevoelen zij in u, hetwelk ook in Christus Jezus was;

⁶Die in de gestaltenis Gods zijnde, geen roof geacht heeft Gode even gelijk te zijn;

⁷Maar heeft Zichzelven vernietigd, de gestaltenis eens dienstknechts aangenomen hebbende, en is den mensen gelijk geworden;

⁸En in gedaante gevonden als een mens, heeft Hij Zichzelven vernederd, gehoorzaam geworden zijnde tot den dood, ja, den dood des kruises.

⁹Daarom heeft Hem ook God uitermate verhoogd, en heeft Hem een Naam gegeven, welke boven allen naam is;

¹⁰Opdat in den Naam van Jezus zich zou buigen alle knie dergenen, die in den hemel, en die op de aarde, en die onder de aarde zijn.

¹¹En alle tong zou belijden, dat Jezus Christus de Heere zij, tot heerlijkheid Gods des Vaders.

¹²Alzo dan, mijn geliefden, gelijk gij te allen tijd gehoorzaam geweest zijt, niet als in mijn tegenwoordigheid alleen, maar veelmeer nu in mijn afwezen, werkt uws zelfs zaligheid met vreze en beven:

¹³Want het is God, Die in u werkt beide het willen en het werken, naar Zijn welbehagen.

¹⁴Doet alle dingen zonder murmureren en tegenspreken;

¹⁵Opdat gij moogt onberispelijk en oprecht zijn, kinderen Gods zijnde, onstraffelijk in het midden van een krom en verdraaid geslacht, onder welke gij schijnt als lichten in de wereld;

¹⁶Voorhoudende het woord des levens, mij tot een roem tegen den dag van Christus, dat ik niet tevergeefs heb gelopen, noch tevergeefs gearbeid.

¹⁷Ja, indien ik ook tot een drankoffer geofferd worde over de offerande en bediening uws geloofs, zo verblijde ik mij, en verblijde mij met u allen.

¹⁸En om datzelfde verblijdt gij u ook, en verblijdt ook ulieden met mij.

¹⁹En ik hoop in den Heere Jezus Timotheüs haast tot u te zenden, opdat ik ook welgemoed moge zijn, als ik uw zaken zal verstaan hebben.

²⁰Want ik heb niemand, die even alzo gemoed is, dewelke oprechtelijk uw zaken zal bezorgen.

²¹Want zij zoeken allen het hunne, niet hetgeen van Christus Jezus is.

²²En gij weet zijn beproeving, dat hij, als een kind zijn vader, met mij gediend heeft in het Evangelie.

²³Ik hoop dan wel dezen van stonde aan te zenden, zo haast als ik in mijn zaken zal voorzien hebben;

²⁴Doch ik vertrouw in den Heere, dat ik ook zelf haast tot u komen zal.

²⁵Maar ik heb nodig geacht tot u te zenden Epafroditus, mijn broeder, en medearbeider en medestrijder, en uw afgezondene, en bedienaar mijner nooddruft;

²⁶Dewijl hij zeer begerig was naar u allen, en zeer beangst was, omdat gij gehoord hadt, dat hij krank was.

²⁷En hij is ook krank geweest tot nabij den dood; maar God heeft Zich zijner ontfermd; en niet alleen zijner, maar ook mijner, opdat ik niet droefheid op droefheid zou hebben.

²⁸Zo heb ik dan hem te spoediger gezonden, opdat gij, hem ziende, wederom u zoudt verblijden, en ik te min zou droevig zijn.

²⁹Ontvangt hem dan in den Heere, met alle blijdschap, en houdt dezulken in waarde.

³⁰Want om het werk van Christus was hij tot nabij den dood gekomen, zijn leven niet achtende, opdat hij het gebrek uwer bediening aan mij vervullen zou.