1Dei segjer: Når ein mann sender frå seg kona si, og ho fer frå honom og gifter seg med ein annan mann, kann han då atter koma tilbake til henne? Vilde ikkje det landet verta vanhelga? Med du hev drive hor med mange vener - og so skulde du koma tilbake til meg! segjer Herren.stylus5. Mosebok 24:1, 5. Mosebok 24:4, 5. Mosebok 24:1, 5. Mosebok 24:4, Esekiel 16:262Lyft upp augo dine til snaudfjellkollarne og sjå: kvar var det du ikkje vart skjemd? Frammed vegarne sat du og stunda etter deim likeins som ein arab i øydemark, og du vanhelga landet med din horelivnad og vondskap.stylusJeremia 2:20, 1. Mosebok 38:14, Esekiel 16:24, Esekiel 16:25, Jeremia 2:73So vart då regnskurerne haldne att; og vårregn kom det ikkje. Men di panna var som på ei horkona: det beid ikkje skam i deg.stylus3. Mosebok 26:19, 3. Mosebok 26:19, Jeremia 14:4, Jeremia 14:4, Jeremia 14:224Hev du ikkje nett no kalla på meg og sagt: «Min fader!» «Min ungdomsven er du?»stylusJeremia 2:2, Jeremia 2:2, Jeremia 3:19, Jeremia 3:19, Ordspråkene 2:175«Kann han vilja gøyma på vreide æveleg og harmast for ævelengdi?» Sjå, det tala du, men gjorde det vonde og kunde det med.stylusJesaja 57:16, Mika 7:3, Jeremia 3:12, Mika 2:1, Esekiel 22:66Og Herren sagde med meg i kong Josias dagar: Hev du set kva ho hev gjort, den utrue kvinna Israel? Ho gjekk upp på kvart eit høgt fjell og inn under kvart eit grønt tre og dreiv hor der.stylusEsekiel 16:31, Esekiel 16:24, Esekiel 16:25, 2. Kongebok 17:7, 2. Kongebok 17:177Og eg sagde: Etter ho hev gjort alt dette, vil ho snu attende til meg, men ho snudde ikkje. Og det såg den utrue kvinna, hennar syster Juda.stylusEsekiel 16:46, Esekiel 16:46, Esekiel 23:2, Esekiel 23:4, Hosea 6:18Og eg såg at endå eg hadde sendt frå meg Israel, den fråfalne, og gjeve henne hennar skilsmålsbrev av di ho hadde drive hor, so ottast ikkje hennar utrue syster Juda like vel, men gjekk av stad og dreiv hor ho med.stylus5. Mosebok 24:1, 5. Mosebok 24:1, Hosea 4:15, Hosea 4:17, 2. Kongebok 18:99Og med sin ubljuge lauslivnad vanhelga ho landet, og ho dreiv hor med stein og med tre.stylusJeremia 2:27, Jeremia 2:27, Jeremia 3:2, Jesaja 57:6, Jeremia 3:210Og med alt dette hev hennar utrue syster Juda ikkje snutt um til meg av alt sitt hjarta, men berre læst gjera det, segjer Herren.stylusHosea 7:14, Hosea 7:14, Jeremia 12:2, Jeremia 12:2, Jesaja 10:611Og Herren sagde med meg: Den fråfalne, Israel, tedde seg rettferdigare enn den utrue, Juda.stylusEsekiel 16:51, Esekiel 16:52, Esekiel 23:11, Esekiel 16:51, Esekiel 16:5212Gakk av stad og ropa ut desse ordi mot nord og seg: Snu då um, du frå falne, Israel, segjer Herren. Eg vil ikkje møta deg med harmfullt andlit, for eg er miskunnsam, segjer Herren, og gøymer ikkje æveleg på vreide.stylusEsekiel 33:11, Salmene 86:15, Esekiel 33:11, Salmene 86:15, 5. Mosebok 4:2913Berre kannast ved di misgjerning, at du fall ifrå Herren, din Gud, og på ymse leider for etter framande gudar inn under kvart eit grønt tre, men på mi røyst hev de ikkje lydt, segjer Herren.stylusJeremia 2:25, Jeremia 3:25, Jeremia 3:6, 5. Mosebok 30:1, 5. Mosebok 30:314Snu um, de fråfalne born, segjer Herren, for eg er herren dykkar. Og eg vil taka dykk, ein or ein by og tvo av ei ætt, og lata dykk koma til Sion.stylusHosea 2:19, Hosea 2:20, Hosea 2:19, Hosea 2:20, Jeremia 2:1915Og eg vil gjeva dykk hyrdingar etter mitt hjarta, og dei skal gjæta dykk med vit og skynsemd.stylusJeremia 23:4, Jeremia 23:4, Apostlenes gjerninger 20:28, Apostlenes gjerninger 20:28, Efeserne 4:1116Og når de aukar og veks i landet i dei dagarne, segjer Herren, då skal dei aldri meir tala um Herrens sambandskista, ja, ikkje koma henne i hug di heller og ikkje minnast henne og ikkje sakna henne, og dei skal ikkje heller meir gjera seg ei slik.stylusJesaja 65:17, Esekiel 37:26, Amos 9:14, Amos 9:15, Jesaja 65:1717I den tidi skal dei kalla Jerusalem Herrens kongsstol, og alle folk skal samlast dit til Herrens namn, til Jerusalem. Og aldri meir skal dei ferdast etter sitt vonde, harde hjarta.stylusEsekiel 43:7, Esekiel 43:7, Mika 4:1, Mika 4:5, Jeremia 17:1218I dei dagarne skal Juda-huset ganga til Israelshuset, og dei skal koma saman frå Norderlandet til det landet som eg gav federne dykkar til odel.stylusJeremia 31:8, Jeremia 31:8, Jeremia 23:8, Amos 9:15, Jeremia 50:419Eg sagde då: «Å, kor høgt eg vilde sessa deg millom borni og gjeva deg eit hugnadlegt land, den herlegaste odel millom folki.» Og eg sagde: «De vil ropa til meg: «Min fader!» og ikkje meir skilja lag med meg.»stylusJeremia 3:4, Jeremia 3:4, Jeremia 31:9, Jeremia 31:9, Jesaja 63:1620Men liksom ei kvinna er utru mot venen sin, soleis hev de vore utrue mot meg, du Israels hus, segjer Herren.stylusJesaja 48:8, Jesaja 48:8, Jeremia 5:11, Jeremia 5:11, Hosea 5:721Ei røyst høyrest på dei snaudfjelli, gråt og bøner frå Israels-borni; for dei hev gjenge på range vegar, dei hev gløymt Herren, sin Gud.stylusJeremia 31:9, Jesaja 17:10, Jeremia 3:2, Jeremia 2:32, Jesaja 15:222Snu um, de fråfalne born, so skal eg lækja dykk etter dykkar fråfall. Sjå her, me kjem til deg, for du er Herren, vår Gud.stylusHosea 14:1, Hosea 14:1, Hosea 14:4, Hosea 14:4, Sakarja 13:923Sanneleg, til fåfengs var voni til haugarne, ståket på heidarne. Sanneleg, i Herren, vår Gud, er Israels frelsa.stylusSalmene 121:1, Salmene 121:2, Salmene 121:1, Salmene 121:2, Salmene 3:824Og skjemdar-tinget hev ete upp det federne våre stræva i hop alt frå vår ungdom, deira sauer og kyr, deira søner og døtter.stylusHosea 9:10, Hosea 9:10, Hosea 2:8, Esekiel 16:61, Esekiel 16:6325Lat oss då liggja i vår skjemd, og lat skammi vår breida seg yver oss! For mot Herren, vår Gud, hev me synda, me og federne våre, alt frå ungdom og til denne dag, og me hev ikkje lydt Herren, vår Guds, røyst.stylusJeremia 22:21, Jeremia 22:21, Jeremia 2:26, Jeremia 2:26, Jeremia 2:17
