1So lagde Josafat seg til kvile hjå federne sine, og han vart gravlagd hjå federne sine i Davidsbyen. Og Joram, son hans, vart konge i staden hans.stylus1. Kongebok 22:50, 1. Kongebok 22:50, 2. Kongebok 8:16, 2. Kongebok 8:17, 2. Krønikebok 12:162Han hadde nokre brør, sønerne åt Josafat; det var Azarja og Jehiel og Zakarja og Azarja og Mikael og Sefatja, som alle var søner åt kong Josafat, Israels-kongen i Israel.stylus2. Krønikebok 23:2, 2. Krønikebok 12:6, 2. Krønikebok 24:5, 2. Krønikebok 23:2, 2. Krønikebok 12:63Far deira hadde gjeve deim store gåvor utav sylv, gull og kostnadting og faste byar i Juda, men kongedømet gav han til Joram, for han var den eldste.stylus2. Krønikebok 11:23, 2. Krønikebok 11:23, 2. Krønikebok 11:5, 5. Mosebok 21:15, 5. Mosebok 21:174Men då Joram hadde fenge under seg riket åt far sin og hadde styrkt magti si, då let han alle brørne sine drepe med sverdet, og nokre av Israels-hovdingarne ogso.stylusDommerne 9:5, Dommerne 9:5, 2. Krønikebok 21:17, 1. Mosebok 4:8, 2. Krønikebok 22:105Tvo og tretti år gamall var Joram då han vart konge, og åtte år rådde han i Jerusalem.stylus2. Kongebok 8:17, 2. Kongebok 8:22, 2. Kongebok 8:17, 2. Kongebok 8:226Han gjekk på same vegarne som Israels-kongarne, og soleis som Ahabs hus hadde gjort; for han var gift med ei dotter til Ahab, og han gjorde det som vondt var i Herrens augo.stylus2. Krønikebok 18:1, 2. Krønikebok 18:1, 2. Kongebok 8:18, 1. Kongebok 12:28, 1. Kongebok 12:307Like vel vilde Herren ikkje tyna Davids hus for den pakti skuld som han hadde gjort med David, og etter det som han hadde lova, at det alltid skulde lysa ei lampa for honom og sønerne hans.stylus1. Kongebok 11:36, 1. Kongebok 11:36, Salmene 132:17, Salmene 132:18, Salmene 132:178I hans tid reiv edomitarne seg laus ifrå Juda og kåra seg ein konge.stylus1. Mosebok 27:40, 2. Kongebok 8:20, 2. Kongebok 8:22, 2. Krønikebok 20:22, 2. Krønikebok 20:239Då drog Joram ut med hovdingarne sine og alle stridsvognerne sine, og han tok ut um natti og slo edomitarne, som kringsette honom, og hovudsmennerne yver vognheren.stylus10Soleis kom Edom seg laus ifrå Juda, og er fri den dag i dag. Den gongen reiv Libna seg laus ifrå honom, for di han hadde svike Herren, sin fedregud.stylusJeremia 2:13, 2. Krønikebok 15:2, 5. Mosebok 32:21, 2. Krønikebok 13:10, 1. Kongebok 11:3311Han og bygde upp offerhaugar i Judafjelli og forførde Jerusalems-buarne til utukt og Juda til fråfall.stylus3. Mosebok 20:5, 3. Mosebok 20:5, 1. Kongebok 11:7, 3. Mosebok 17:7, 1. Kongebok 11:712Då kom det eit brev til honom frå profeten Elia, og der stod det: «So segjer Herren, Gud åt far din, David: «For di du ikkje hev gjenge på vegarne åt Josafat, far din, eller åt Juda-kongen Asa,stylus2. Krønikebok 17:3, 2. Krønikebok 17:4, 2. Krønikebok 14:2, 2. Krønikebok 14:5, 2. Krønikebok 17:313men hev gjenge på vegarne åt Israels-kongarne, og hev forført Juda og Jerusalems-buarne til utukt, sameleis som Ahabs hus forførde til det, og endå til hev drepe brørne dine, frendarne dine, som var betre enn du er sjølv,stylus2. Krønikebok 21:4, 2. Krønikebok 21:4, 2. Krønikebok 21:11, 2. Krønikebok 21:11, 2. Krønikebok 21:614so vil Herren no lata eit veldugt slag råma folket ditt, sønerne dine, konorne dine og alt det som du eig.stylus3. Mosebok 26:21, 3. Mosebok 26:21, 2. Mosebok 20:5, Mika 6:16, Hosea 5:1115Og sjølv skal du få ein fæl sjukdom i innvolarne dine, so at um år og dag skal innvolarne dine falla ut for skuld sjukdomen.»»stylus2. Krønikebok 21:18, 2. Krønikebok 21:19, 2. Krønikebok 21:18, 2. Krønikebok 21:19, Salmene 109:1816Herren øste då upp filistarane imot Joram, og dei arabarane som budde attmed med ætioparne,stylus2. Krønikebok 17:11, 2. Krønikebok 17:11, 1. Kongebok 11:14, 2. Krønikebok 22:1, 1. Kongebok 11:2317so dei drog upp imot Juda, trengde seg inn i det og rana alt det som fanst i huset åt kongen, og dertil sønerne og konorne hans, so han hadde ikkje att nokon son so nær som den yngste av sønerne, Joahaz.stylus2. Krønikebok 22:1, 2. Krønikebok 22:1, 2. Krønikebok 25:23, 2. Krønikebok 22:6, 2. Krønikebok 25:2318Og etter alt dette slo Herren honom med ein ulækjeleg sjukdom i innvolarne hans.stylus2. Krønikebok 21:15, 2. Krønikebok 21:15, Apostlenes gjerninger 12:23, Apostlenes gjerninger 12:23, 2. Kongebok 9:2919Etter år og dag, då tvo år var lidne, fall innvolarne hans fram for skuld sjukdomen hans, og han døydde med harde lidingar. Folket hans kveikte ikkje noko bål for honom, soleis som for federne hans.stylus2. Krønikebok 16:14, 2. Krønikebok 16:14, Jeremia 34:5, Jeremia 34:520Tvo og tretti år gamall var han då han vart konge; i åtte år rådde han i Jerusalem. Dei gravlagde honom i Davidsbyen, men ikkje i kongegraverne.stylusJeremia 22:18, Jeremia 22:18, 2. Krønikebok 24:25, Jeremia 22:28, 2. Krønikebok 28:27
