1Joram Ahabsson vart konge yver Israel i Samaria i det attande styringsåret åt Juda-kongen Josafat. Han var konge i tolv år.stylus2. Kongebok 1:17, 2. Kongebok 1:17, 2. Kongebok 8:16, 1. Kongebok 22:51, 2. Kongebok 8:162Han gjorde det som vondt var i Herrens augo, men endå ikkje soleis som far og mor hans. Han fekk burt Ba’als-sula som far hans hadde sett upp.stylus2. Kongebok 10:18, 2. Kongebok 10:18, 2. Kongebok 10:26, 2. Kongebok 10:28, 1. Kongebok 21:253Men han heldt fast på synderne åt Jerobeam Nebatsson, som han hadde fenge Israel til å gjera, deim gav han ikkje upp.stylus1. Kongebok 14:16, 1. Kongebok 14:16, 2. Kongebok 15:18, 1. Kongebok 13:33, 1. Kongebok 15:344Moabs-kongen Mesa åtte so mykje fe. I skatt til Israels-kongen hadde han svara hundrad tusund lamb og ulli av hundrad tusund verar.stylus2. Samuelsbok 8:2, 2. Samuelsbok 8:2, Job 42:12, 1. Mosebok 13:2, Salmene 108:95Men då Ahab døydde, sagde Moabs-kongen seg laus frå Israels-kongen.stylus2. Kongebok 1:1, 2. Kongebok 1:1, 2. Krønikebok 21:8, 2. Krønikebok 21:10, 2. Kongebok 8:206På timen drog kong Joram ut or Samaria og mynstra heile Israels-heren.stylus2. Samuelsbok 24:1, 2. Samuelsbok 24:25, 1. Kongebok 20:27, 1. Samuelsbok 11:8, 1. Samuelsbok 15:47Og so sende han bod til Juda-kongen Josafat med dei ordi: «Moabs-kongen hev sagt seg laus frå meg; vil du fara med meg og føra krig Moab?» «Ja,» svara han, «eg skal fara med, eg som du, mitt folk som ditt folk, mine hestar som dine hestar.»stylus1. Kongebok 22:4, 1. Kongebok 22:4, 2. Krønikebok 18:3, 2. Krønikebok 22:10, 2. Krønikebok 22:128Han spurde: «Kva veg skal me fara?» «Yver Edomheidarne,» svara han.stylusMalaki 1:2, Malaki 1:3, 4. Mosebok 21:4, Malaki 1:2, Malaki 1:39Gav dei seg so i veg, Israels-kongen og Juda-kongen og Edom-kongen. Men då dei hadde fare sju dagsferder, vanta dei vatn til heren og til dyri som fulgde etter.stylus1. Kongebok 22:47, 1. Kongebok 22:47, 4. Mosebok 20:4, 2. Mosebok 17:1, Dommerne 4:1010«Å du, å du!» sagde Israels-kongen, «no hev Herren stemnt i hop desse tri kongarne til å gjeva deim i henderne på moabitarne.»stylusOrdspråkene 19:3, 2. Kongebok 6:33, 1. Mosebok 4:13, Jesaja 8:21, Jesaja 51:2011«Finst det ingen Herrens profet her?» sagde Josafat, «so me kann spyrja Herren gjenom honom!» Ein av tenarane åt Israels-kongen svara: «Jau, Elisa Safatsson er her, han som helte vatn yver henderne åt Elia.»stylus1. Kongebok 22:7, 1. Kongebok 22:7, 1. Kongebok 19:21, 1. Kongebok 19:21, 2. Kongebok 3:312«I hans eige er Herrens ord,» sagde Josafat. Gjekk dei so ned til honom, Israels-kongen og Josafat og Edom-kongen.stylus2. Kongebok 2:14, 2. Kongebok 2:15, Åpenbaringen 3:9, 2. Kongebok 5:15, Jesaja 49:2313Men Elisa svara Israels-kongen: «Kva vil du meg? Gakk du til profetarne åt far din og profeterne åt mor di!» «Seg ikkje so!» svara Israels-kongen; «du skyner Herren hev stemnt i hop desse tri kongarne til å gjeva deim i henderne på Moab.»stylus1. Kongebok 18:19, 1. Kongebok 22:6, 1. Kongebok 18:19, 1. Kongebok 22:6, 5. Mosebok 32:3714Då svara Elisa: «So sant Herren, allhers drott, liver, han som eg tener: hadde det ikkje vore for Juda-kongen Josafat skuld, nei menn um eg vilde anten vyrda eller varast deg.stylus2. Kongebok 5:16, 2. Kongebok 5:16, 1. Kongebok 17:1, 1. Kongebok 17:1, Jeremia 1:1815Men no kann du henta ein harpespelar åt meg.» Då harpespelaren leika på harpa, kom Herrens Ande yver honom,stylus1. Samuelsbok 16:23, 1. Samuelsbok 16:23, Esekiel 1:3, Esekiel 1:3, 1. Samuelsbok 10:516Og han sagde: «So segjer Herren: «Grav grop på grop i denne dalen!stylus2. Kongebok 4:3, 2. Kongebok 4:3, 4. Mosebok 2:16, 4. Mosebok 2:18, 4. Mosebok 2:1617For so segjer Herren: Ikkje ser de vind, og ikkje ser de regn; men denne dalen vert full av vatn; sjølve fær de drikka, og heren dykkar og dyri dykkar.stylusSalmene 107:35, Salmene 107:35, Jesaja 41:17, Jesaja 41:18, Jesaja 48:2118Men dette tykkjest Herren for lite; difor vil han gjeva Moab i dykkar hand.stylusLukas 1:37, Jeremia 32:27, Lukas 1:37, Jeremia 32:27, Jeremia 32:1719Alle faste byar og kvar storby skal de taka; kvart aldetre skal de fella, kvar ei uppkoma skal de kasta att, kvar grøderik åker skal de tyna med stein.»»stylus2. Kongebok 3:25, 5. Mosebok 20:19, 5. Mosebok 20:20, 4. Mosebok 24:17, 1. Samuelsbok 15:320Andre morgonen, den tid dei bar fram grjonofferet, kom det vatn frå Edom-leitet, og landet vart fullt av vatn.stylus2. Mosebok 29:39, 2. Mosebok 29:40, 2. Mosebok 29:39, 2. Mosebok 29:40, 1. Kongebok 18:3621Då alle moabitarne frette at kongarne drog i krig mot deim, baud dei ut alle våpnføre folk og vel so det, og fylkte seg attmed landskilet.stylus1. Kongebok 20:11, Efeserne 6:14, 1. Kongebok 20:11, Efeserne 6:1422Tidleg um morgonen då soli rann og skein på vatnet, tykte moabitarne frå sin synsstad, at vatnet såg ut som blod.stylus23«Det er blod!» ropa dei; «det er tydelegt at kongarne hev tynt kvarandre i strid innbyrdes! No er herfang å få, moabitar!»stylus2. Kongebok 7:6, 2. Mosebok 15:9, 2. Krønikebok 20:25, 2. Kongebok 6:18, 2. Kongebok 6:2024Då dei kom til Israels-lægret, ruste israelitarne på og slo moabitarne, so dei tok til rømings. So fall dei inn i Moabiterlandet og slo deim heilt.stylus1. Tessalonikerbrev 5:3, 1. Tessalonikerbrev 5:4, Josva 8:20, Josva 8:22, Dommerne 20:4025Byarne braut dei ned, på alle dei grøderike åkrarne kasta dei kvar sin stein og steina deim ned, kvar ei uppkoma kasta dei att, kvart eit aldetre felte dei, til dess ikkje anna var att enn steinmurarne i Kir-Hareset; og det kringsette slyngjekastarane og skaut på det.stylusJeremia 48:36, Jesaja 16:7, Jeremia 48:31, 2. Kongebok 3:19, Jeremia 48:3626Då Moab-kongen såg at han ikkje kunde standa seg i striden, tok han sju hundrad mann våpnføre mann med seg og vilde slå seg igjenom fram til Edom-kongen. Men det mislukkast.stylus2. Kongebok 3:9, Amos 2:1, 2. Kongebok 3:9, Amos 2:127Då tok han fyrstefødde son sin som skulde verta konge i staden hans, og ofra honom på muren til brennoffer. Og ein stor harm råka Israel, so dei laut brjota upp derifrå og snu heim att.stylusMika 6:7, Mika 6:7, 5. Mosebok 12:31, 5. Mosebok 12:31, Dommerne 11:31
