1So fekk han høyra at sønerne hans Laban hadde sagt: «Jakob hev teke alt det som far vår åtte, og av det som far vår åtte, hev han lagt seg til all denne rikdomen.»stylusForkynneren 4:4, Forkynneren 4:4, Ordspråkene 27:4, Jeremia 9:23, Job 31:312Og Jakob såg på andlitet hans Laban at han var ikkje den same mot honom som han hadde vore.stylusDaniel 3:19, Daniel 3:19, 1. Samuelsbok 18:9, 1. Samuelsbok 18:11, 1. Mosebok 4:53Og Herren sagde til Jakob: «Far attende til landet åt federne dine og til ditt eige folk, og eg skal vera med deg.»stylus1. Mosebok 28:15, 1. Mosebok 28:15, 1. Mosebok 32:9, 1. Mosebok 32:9, Jesaja 41:104Då sende Jakob bod etter Rakel og Lea og bad deim koma ut på marki, til buskapen hans.stylus5Og han sagde med deim: «Eg ser på andlitet åt far dykkar at han er ikkje den same mot meg som fyrr. Men Gud åt far min hev vore med meg.stylus1. Mosebok 31:2, 1. Mosebok 31:3, 1. Mosebok 31:2, 1. Mosebok 31:3, 1. Mosebok 31:426Og de veit at eg hev tent far dykkar det beste eg vann.stylus1. Mosebok 30:29, 1. Mosebok 30:29, Kolosserne 3:22, Kolosserne 3:25, 1. Mosebok 31:387Og far dykkar hev svike meg og brigda um att løni mi dei ti gongerne. Men Gud let honom ikkje få lov til å gjera meg nokon skade.stylus1. Mosebok 31:41, 1. Mosebok 31:29, 1. Mosebok 31:41, 1. Mosebok 31:29, Sakarja 8:238Når han sagde so: «Dei droplute skal vera løni di,» so fekk alt småfeet droplute ungar; og når han sagde so: «Dei salute skal vera løni di,» so fekk alt småfeet salute ungar.stylus1. Mosebok 30:32, 1. Mosebok 30:329Soleis tok Gud feet frå far dykkar og gav meg det.stylus1. Mosebok 31:1, 1. Mosebok 31:1, 1. Mosebok 31:16, 1. Mosebok 31:16, Ester 8:110Og ved det leitet då småfeet flaug, drøymde eg at eg let upp augo og såg ikring meg, og sjå, då var bukkarne som sprang på småfeet, salute og droplute og skjengjute.stylus5. Mosebok 13:1, 5. Mosebok 13:1, 1. Mosebok 31:24, 1. Mosebok 20:6, 4. Mosebok 12:611Og Guds engel sagde til meg i draume: «Jakob!» og eg svara: «Ja, her er eg.»stylus1. Mosebok 31:13, Jesaja 58:9, 1. Mosebok 31:13, Jesaja 58:9, 1. Mosebok 18:1712Då sagde han: «Lat upp augo, so skal du få sjå at alle bukkarne som spring på småfeet, er salute og droplute og skjengjute. For eg hev set korleis Laban fer åt mot deg.stylus2. Mosebok 3:7, 2. Mosebok 3:7, 1. Mosebok 31:42, 5. Mosebok 24:15, 1. Mosebok 31:4213Eg er din Gud frå Betel, der som du salva steinen, der som du gjorde meg ein lovnad. Gjer deg no reidug og far ut or dette landet og attende til fødesheimen din!»»stylus1. Mosebok 31:3, 1. Mosebok 31:3, 1. Mosebok 32:9, 1. Mosebok 32:9, 1. Mosebok 28:1214Då svara Rakel og Lea og sagde med honom: «Hev då me endå nokon lut og arv i huset åt far vår?stylus1. Mosebok 2:24, Rut 4:11, 1. Mosebok 2:24, Rut 4:11, 1. Mosebok 29:2915Hev ikkje han rekna oss for framande? Han hev selt oss, og longe øydt upp det han fekk for oss.stylus1. Mosebok 29:15, 1. Mosebok 29:20, 1. Mosebok 29:15, 1. Mosebok 29:20, 1. Mosebok 29:2716All rikdomen som Gud hev teke frå far vår, høyrer oss og borni våre til. Gjer no berre du alt det som Gud hev sagt til deg!»stylus1. Mosebok 31:9, Salmene 45:10, 1. Mosebok 30:35, 1. Mosebok 31:1, 1. Mosebok 31:917So budde Jakob seg til ferdi, og sette borni og konorne sine på kamelarne.stylus1. Samuelsbok 30:17, 1. Mosebok 24:61, 1. Mosebok 24:10, 1. Samuelsbok 30:17, 1. Mosebok 24:6118Og han tok med seg alt bufeet sitt og alt godset som han hadde samla seg, det feet som han åtte og hadde ale seg til i Mesopotamia, og vilde fara til Isak, far sin, i Kana’ans-land.stylus1. Mosebok 28:21, 1. Mosebok 27:1, 1. Mosebok 27:2, 1. Mosebok 27:41, 1. Mosebok 35:2719Laban hadde gjenge av og skulde klyppa sauerne sine. Då stal Rakel med seg husgudarne som far hennar hadde.stylus1. Samuelsbok 19:13, 1. Samuelsbok 19:13, 1. Mosebok 31:30, Hosea 3:4, 1. Mosebok 31:3020Og Jakob stal seg burt ifrå Laban, aramæaren, og gat ikkje noko um at han vilde fara sin veg.stylus21Han tok ut med alt det han åtte, og gav seg på vegen, og sette yver elvi, og tok leidi mot Gileadfjellet.stylus2. Kongebok 12:17, 2. Kongebok 12:17, 1. Mosebok 31:23, Lukas 9:51, Lukas 9:5322Tridje dagen etter fekk Laban vita at Jakob hadde stroke sin veg.stylus2. Mosebok 14:5, 2. Mosebok 14:31, Job 5:12, Job 5:13, 1. Mosebok 30:3623Då tok han med seg skyldfolki sine, og sette etter honom sju dagsleider, og nådde honom att på Gileadfjellet.stylus2. Mosebok 2:11, 1. Mosebok 13:8, 2. Mosebok 2:13, 1. Mosebok 24:27, 2. Mosebok 2:1124Men Gud kom til Laban, aramæaren, i draume um natti, og sagde til honom: «Vara deg no og seg ikkje eit ord til Jakob!»stylus1. Mosebok 24:50, 1. Mosebok 24:50, 1. Mosebok 20:3, 1. Mosebok 20:3, 1. Mosebok 31:2925Då Laban nådde att Jakob, hadde Jakob sett upp tjeldbudi si på fjellet; og Laban og skyldfolki hans sette og upp budi si på Gileadfjellet.stylusHebreerne 11:9, 1. Mosebok 12:8, 1. Mosebok 33:18, Hebreerne 11:9, 1. Mosebok 12:826Og Laban sagde med Jakob: «Kva tyder det at du hev stole deg burt ifrå meg og drege døtterne mine av garde, som dei var hertekne?stylus1. Samuelsbok 30:2, 1. Samuelsbok 30:2, 1. Mosebok 12:18, 1. Mosebok 20:9, 1. Mosebok 20:1027Kvi løynde du deg av, og stal deg burt ifrå meg? Kvi sagde du det ikkje med meg, so eg kunde fylgt deg på vegen med glederop og song og trummor og harpor?stylus2. Mosebok 15:20, 2. Mosebok 15:20, Dommerne 6:27, 1. Mosebok 31:3, 1. Mosebok 31:528Du let meg ikkje ein gong få kyssa borni og døtterne mine. Dette var uvisleg gjort av deg!stylus1. Mosebok 31:55, 1. Mosebok 31:55, Rut 1:14, Apostlenes gjerninger 20:37, 1. Kongebok 19:2029Eg hev det i mi magt å gjera dykk ilt. Men Gud åt far dykkar sagde til meg i natt: «Vara deg no og seg ikkje eit ord til Jakob!»stylus1. Mosebok 31:53, 1. Mosebok 31:42, 1. Mosebok 31:53, 1. Mosebok 31:42, 1. Mosebok 31:2430Men var det no so at du laut taka ut, av di du lengta so sårt etter fødesheimen din, kvi stal du då gudarne mine?»stylus1. Mosebok 31:19, Dommerne 18:24, 1. Mosebok 31:19, Dommerne 18:24, Jeremia 10:1131Då svara Jakob og sagde med Laban: «Eg var rædd; eg tenkte du kunde taka døtterne dine frå meg med hardom.stylusOrdspråkene 29:25, Ordspråkene 29:25, 1. Mosebok 31:26, 1. Mosebok 31:27, 1. Mosebok 20:1132Men den som du finn gudarne dine hjå, han skal ikkje liva. Sjå no etter, og lat skyldfolki våre vera vitne, um du kannast med noko av det eg hev med meg, og tak det so til deg!» Men Jakob visste ikkje at Rakel hadde teke deim.stylus1. Mosebok 31:23, 1. Samuelsbok 12:3, 1. Samuelsbok 12:5, 1. Mosebok 31:30, 1. Mosebok 31:1933Og Laban gjekk inn i budi hans Jakob og i budi hennar Lea og i budi åt båe ternorne, men fann ikkje noko. So gjekk han ut or budi hennar Lea, og inn i budi hennar Rakel.stylus1. Mosebok 24:28, 1. Mosebok 24:67, 1. Mosebok 24:28, 1. Mosebok 24:6734Men Rakel hadde teke husgudarne, og lagt deim under klyvsalen, og sett seg på deim. Og Laban rannsaka heile budi, men fann ikkje noko.stylus1. Mosebok 31:17, 1. Mosebok 31:19, 1. Mosebok 31:17, 1. Mosebok 31:1935Og ho sagde med far sin: «Far må ikkje vera vond, for di eg ikkje kann reisa meg upp for honom! For det er so med meg no som stundom plar vera med kvendi.» Og han leita både høgt og lågt, men fann ikkje husgudarne.stylus3. Mosebok 19:32, 3. Mosebok 19:32, 2. Mosebok 20:12, 2. Mosebok 20:12, 3. Mosebok 19:336Då vart Jakob harm, og skjemde på Laban. Og Jakob tok til ords og sagde med Laban: «Kva hev eg forbrote? kva vondt hev eg gjort, sidan du elter meg so?stylusEfeserne 4:26, Efeserne 4:26, 1. Mosebok 49:7, 2. Kongebok 5:11, 2. Kongebok 13:1937Då du rannsaka alt det eg hev, kva fann du då som høyrer huset ditt til? Legg det fram her og lat mine og dine skyldfolk få sjå det, so dei kann døma millom oss tvo!stylus1. Petersbrev 2:12, Hebreerne 13:18, Matteus 18:16, 1. Petersbrev 3:16, 1. Korinterbrev 6:438No hev eg vore hjå deg i tjuge år: Søyorne og geiterne dine hev aldri kasta, og verarne i fenaden din hev eg ikkje ete upp.stylus1. Mosebok 30:27, Esekiel 34:2, Esekiel 34:4, 1. Mosebok 30:30, 5. Mosebok 28:439Det som var ihelrive, kom eg ikkje heim til deg med. Sjølv bøtte eg skaden. Av meg kravde du det, anten det var stole um dagen eller um natti.stylusLukas 2:8, 2. Mosebok 22:31, 1. Samuelsbok 17:34, 1. Samuelsbok 17:35, 2. Mosebok 22:1040Um dagen vilde hiten tyna meg, og kulden um natti, og eg fekk ikkje svevn på augo.stylus1. Petersbrev 5:2, 1. Petersbrev 5:4, Hebreerne 13:7, Johannes 21:15, Johannes 21:1741Tjuge år er det no eg hev vore hjå deg; fjortan år hev eg tent for båe døtterne dine, og seks år for fenaden din; men du brigda um att løni mi dei ti gongerne.stylus1. Mosebok 31:7, 1. Mosebok 31:7, 1. Korinterbrev 15:10, 1. Mosebok 29:18, 1. Mosebok 29:3042Hadde ikkje Gud åt far min, han som var Gud åt Abraham, og som Isak ber age for, hadde ikkje han vore med meg, so hadde du visst no sendt meg burt med tvo hender tome. Men Gud såg mi møda og alt mitt slæp, og han jamna det for meg i natt.»stylusSalmene 31:7, Salmene 31:7, 1. Mosebok 31:29, 1. Mosebok 31:53, 1. Mosebok 31:2943Då svara Laban og sagde med Jakob: «Det er mine døtter, og mine born, og min buskap, og mitt alt du ser. Kva skulde eg då no gjera desse døtterne mine eller borni deira, som dei hev født til verdi?stylus44So kom no og lat oss gjera ei semja, eg og du, og den skal vera til vitnemål millom meg og deg!»stylusJosva 24:25, Josva 24:27, Josva 22:27, 1. Mosebok 31:48, 1. Samuelsbok 20:1445So tok Jakob ein stein og reiste honom upp til eit merke.stylus1. Mosebok 28:18, 1. Mosebok 28:22, 1. Mosebok 28:18, 1. Mosebok 28:2246Og Jakob sagde med skyldfolki sine: «Sanka i hop stein!» So fann dei seg steinar, og bygde ein varde, og sette seg og åt der, innmed varden.stylusForkynneren 3:5, Forkynneren 3:5, Josva 7:26, Josva 4:5, Josva 4:947Og Laban kalla varden Jegar Sahaduta, og Jakob kalla honom Gal’ed.stylusHebreerne 12:1, Hebreerne 12:148Og Laban sagde: «No er denne varden vitne millom meg og deg.» Difor kalla dei honom Gal’ed,stylusJosva 24:27, Josva 24:27, Josva 13:8, Josva 13:9, 5. Mosebok 2:3649og Mispa, «av di,» sagde han, «Herren skal halde vakt millom meg og deg, når me hev kome einannan or syne.stylusDommerne 11:29, Dommerne 11:29, Dommerne 10:17, Dommerne 10:17, 1. Samuelsbok 7:550Fer du ille med døtterne mine, eller tek du deg andre konor attåt døtterne mine, då er det fulla ingen mann innmed oss, men kom i hug det: Gud er vitne millom meg og deg.»stylusJeremia 42:5, Jeremia 42:5, Jeremia 29:23, Jeremia 29:23, Mika 1:251Og Laban sagde med Jakob: «Sjå, denne varden og denne merkesteinen, som eg hev reist millom meg og deg -stylus52vitne skal dei vera, både varden og merkesteinen, at ikkje skal eg fara framum denne varden, burt til deg, og ikkje skal du fara hitum denne varden og denne merkesteinen, heim til meg, på det som vondt er.stylus1. Mosebok 31:48, 1. Mosebok 31:48, 1. Mosebok 31:44, 1. Mosebok 31:45, 1. Mosebok 31:4453Gud åt Abraham og Gud åt Nahor døme millom oss, han som var Gud åt far deira!» So svor Jakob ved honom som Isak, far hans, bar age for.stylus1. Mosebok 31:42, 1. Mosebok 31:42, 1. Mosebok 16:5, 1. Mosebok 16:5, Josva 24:254Og Jakob ofra eit slagtoffer på fjellet, og bad skyldfolki sine eta med seg. Og dei åt med honom, og var på fjellet um natti.stylus2. Mosebok 18:12, 2. Mosebok 18:12, 1. Mosebok 37:25, 2. Samuelsbok 3:20, 2. Samuelsbok 3:2155Um morgonen tidleg reis Laban upp, og kysste barneborni og døtterne sine, og velsigna deim. So tok Laban ut, og for heim att til seg.stylus1. Mosebok 31:28, 1. Mosebok 31:28, 1. Mosebok 18:33, 1. Mosebok 30:25, 1. Mosebok 18:33
