Lamentationes

Hic brevis liber sine dubio tristissimus in Biblia est. Traditio dicit eum ab Ieremia scriptum esse dum inter fumantes ruinas Hierosolymae sedebat, postquam Babylonii eam deleverant. Non est tantum collectio clamorum fortuita; est poesis valde structa. Quattuor ex quinque capitulis sunt acrostichides, id est unaquaeque versus sequenti littera alphabeti Hebraici incipit. Auctor hac stricta structura utitur ut aliquem ordinem chao luctus sui imponat.

Textus horrores obsidionis subtiliter describit—famem, mortem, et totum lapsum societatis. Coit lectorem cum dolore sedere potius quam praeterfestinare. Validam facit grief (luctum) ut responsum aptum ad tragoediam.

Attamen, plane in hac caligine, in medio libri (Capitulo 3), radius lucis perrumpit. Auctor praeclare declarat: "Multa est fides tua; novae per singulos dies misericordiae tuae." Haec locatio consulto facta suggerit spem non inveniri fugiendo dolorem, sed inveniri plane in eius medio. E ruinis Hierosolymae, nunc ad eos qui iam in exilio sunt vertimur cum visionibus miris Ezechiel.