II Samuelis

Narratio incipit David tandem thronum post mortem Saul ascensuro. Hoc tempus est aurea aetas Israel. David Hierosolymam capit eamque caput politicum et religiosum nationis constituit. In hac stabilitate, Deus promissum ingens David dat, quod Foedus Davidicum vocatur. Deus declarat stirpem David regnum stabilituram quod in aeternum manebit. Haec promissio specifica fit fundamentum praecipuum pro reliqua historia biblica.

Tamen tonus libri in capitulo undecimo mutatur. David domi manere statuit tempore belli et adulterium cum muliere nomine Bethsabee committit. Hoc peccatum celare conatur curando ut vir eius in proelio occidatur. Nathan propheta regem de actibus suis corripit. Etsi David culpam fatetur et a Deo veniam accipit, textus extollit actus eius damnum diuturnum intulisse. Pax quam aedificaverat frangi incipit.

Altera pars libri consequentias illius defectus moralis enarrat. Violentia et proditio intra ipsam familiam David exoriuntur. Absalom filius eius rebellionem ducit quae Davidem cogit ut Hierosolyma cum pudore fugiat. Regnum in bellum civile labitur. Etsi rebellio tandem sedatur et David ad thronum redit, liber eum ut senem et fessum desinit. Quaestio de successione iterum exoritur, dum natio exspectat ut videat quis filiorum eius vices in libro sequenti, scicilet I Regum, excepturus sit.