II Regum

Historia statim post librum praecedentem prosequitur. Incipit intendendo in Eliseum prophetam, qui vices Eliae suscipit. Eliseus duplo plura miracula quam decessor eius facit, inter quae leprosos sanat et mortuos suscitat. Haec miracula ad potentiam Dei ostendendam nationi quae eum magna ex parte oblita erat peracta sunt. His signis non obstantibus, condicio politica et spiritalis regnorum divisorum declinare pergit.

Res praecipuae huius libri tragicae sunt. Descriptionem continet exstructionis utriusque regni. Primum, Regnum Septentrionale Israel ab Imperio Assyrio expugnatur, quia ab idolis suis recedere noluerunt. Populus in captivitatem abducitur, et decem tribus septentrionales quasi de historia evanescunt.

Regnum Meridionale Iuda per aliud saeculum superstes est, sed tandem eadem errata facit. Liber culmen attingit ortu Imperii Babylonici. Rex Nabuchodonosor Hierosolymam aggreditur, Templum Salomonis funditus incendit, et populum in exilium Babylonis trahit. Narratio natione in captivitate, procul a domo, desinit. Hoc videtur finis esse, sed libri sequentes, scicilet I Paralipomenon et II Paralipomenon, hanc omnem historiam ex alia parte iterum narrabunt, ut superstitibus spem dent.